Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for Luty 2013

Antykwariat  Austria

 

kosinski1.

kosinski1a.

Józef Kosinski (1753-1821)  – Stanislaw August Poniatowski  ,miniature on ivory , 1789, 5,2 x 6,8cm, 19600d

.

Muzeum Czartoryskich w Krakowie

kosinski

Józef Kosiński – Portret Stanisława Augusta Poniatowskiego (1732-1798), gwasz na kości ,9,6 x 7,6 cm.

.

DA Christies

kosinski2kosinski

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

9 December 2003 , Sale  6816, poz.89

JÓZEF KOSINSKI (POLISH, 1753-1821)
1 /A young gentleman holding his left hand to his chest and wearing a black hat, in green-brown lined black cloak, open white shirt
signed and dated ‚Kosinski 1800’ (lower right) ,octagonal, 2½ x 1 15/16 in. (64 x 49 mm.), silver-gilt frame with glazed silk reverse, 1763GBP

21 June 1999 , sale 6099 , poz. 236

2/A double-sided miniature of two girls and a gentleman; the two girls in lace-bordered white dresses with blue sashes, standing beside a basket of flowers resting on a mossy bank, dark hair; he, facing left in black coat, pink waistcoat and frilled cravat, powdered curling hair
the girls signed ‚J Kosinski’ (lower left)
oval, 2.11/16 in. (69 mm.) and 2.1/8 in. (54 mm.) high, set either side of a silver-gilt frame with bright-cut border, the gentleman with plaited hair border. 1610 GBP

.

DA Sotheby’s

.

kosinski

 

09 June 1994,sale 4343 – Portrait Miniatuires, lot 71

Joseph Kosinski, Polish (1753-1821)  Stanislas Augustus Poniatowski,in half armour, orders , 7.00 in. (17.78 cm.) (height), giltwood frame painted c.1780 rec., 6000 GBP

 

 

Reklamy

Read Full Post »

ebay – Francja  – maj 2009

.

brzeziński2

.

brzeziński2a

.

Leon Brzeziński  – Portret kobiety,  6,00×8,00 cm.

.

własność prywatna – Polska – luty 2013

brzezinski

.

brzezinski2

Leon Brzeziński- Portret mężczyzny,wymiary 7 ,00 x 8,50 cm.

.

Moscow State Historical Museum.

brzeziński

.

Leon Brzeziński – Portret mężczyzny, akwarela ,gwasz na kości, 1843 ,  8,5  x 7,0 cm.

.

 Antykwariat Austria – 2012

.

brzezinski1

.

brzezinski1a

.

Leon Brzezinski – „Marie Constance, comtesse Doynel de la Sausserie”, miniature, 1842 ,9,3×7,5cm

ebay- Wielka Brytania -lipiec 2013

.

Brzeziński

Brzeziński1.

Portrety męskie ,sygnowane i datowane , 1857

.

SVV Bailly-Pommery & Voutier et Associés – 11.12.2013

brzezinski.

Leon Brzezinski  – Portrait de jeune femme à la robe blanche, miniature on ivory , signée et datée 1848 ,9.5 cm. x  8 cm. Est. 600/800-900

.

Woolley & Wallis – 19 Mar 2014, lot 18

brzeziński.

Leon Brzezinski (Polish 1809-1865) A lady with a red shawl” half length Signed and dated 1840, ivory, 93×83 mm.E. £100–150/HP. £ 250

.

DA Ader – Paris, 17 décembre 2014, lot 91

brzez

.

Léon BRZEZINSKI (Kalisz en Pologne, 1809 – Caen, 1865).
Artiste représenté au musée national de Cracovie et au musée des Arts décoratifs de Bordeaux.Deux jeunes filles, une brune et une blonde tenant la première par l’épaule, en robes blanches, sur fond de rideau pourpre.
Miniature sur ivoire signée et datée : Léon Brzezinski 1837
Ovale, 9,5 x 8 cm, cadre en bois noirci 12 x 10,2 cm.Est € 600-800/820

.

DA Pescheteau-Badin – Paryż – 23 Octobre 2015 , lot 142.

.

brzezinski.

Leon BRZEZINSKI (1809-1865) , Portrait d’homme , Portrait de femme. Deux miniatures ovales sur ivoire signées et datées 1852. Dans un coffret. 8,5 x 6,5 cm , 200/300/1000.

 

1.Hôtel des Ventes de Monte-Carlo – Russische Kunst , 20.07.2016

2.Galerie Bassenge Berlin – Portrait Miniatures , 01 Dec 2017

 

poz.293 –  córka

poz.6863

.

BRZEZINSKI Leon (1809-1865) – Portrait of Amanda Le François, wife of Alexander the Marie Villeneuve Crest (1829-1883).
Miniature on ivory oval, signed lower right, stored under a curved glass original fabric framing. A view: H. 8 cm – L: 7 cm, setting: H. 13 cm – L: 11, 5 cm, signed and dated „Léon Brzezinski” 1843. Est € 800  

.

poz.294- matka

poz. 6864

.

BRZEZINSKI Leon (1809-1865) – Portrait of Josephine Elizabeth Gaugain (1807-1884), wife of Nestor’s Le François( 1796 –  ).Miniature on ivoirede oval, signed lower right, kept in curved glass in a cloth frame (reported) with foot easel back. A view: H. 9 cm – L: 7, 5 cm ,setting: H. 20 cm – L: 17, 5 cm. signed and dated „Léon Brzezinski 1844”.Est. € 600

ebay – Francja  – grudzień 2016

brzez

L. BRZEZINSKI – Baronne Dijols,  signée et datée,1857. Cadre : 14,1cm x 12,5cm. Vue : 7,9cm x 6,5cm. 700e

.

Antykwariat Austria – 2017

.

.

Leon Brzeziński – Blonde girl with dove – sygnowany i datowany 1837, wymiary 8,0 x 6,6cm, w ramie 18,3 x 15,3cm.

.

Galerie Bassenge Berlin – Portrait Miniatures , 01 Dec 201

Lot 6862

.

Bildnis eines Herrn im schwarzen Rcok mit weißer Halsbinde.
Gouache und Aquarell auf Elfenbein. 4,2 x 3,4 cm (oval). Unten rechts aufsteigend signiert und datiert „L. Brzeziski [sic], 1839.”. Est € 300  

 

 

 

 

 

Read Full Post »

Dzisiejsza notatka to opracowanie jakie przygotował dla nas, pan Marek Kabat, kolekcjoner sztuki mieszkający w Stanach Zjednoczonych. Po nabyciu miniatury, prawie nieznanego malarza polskiego Antoniego Piotruszyńskiego, włożył wiele starań by zebrać informacje na jego temat. Dokonane ustalenia o życiu i twórczości artysty pozostają obecnie  jedynym, tak bogatym zródłem wiedzy o Antonim Piotruszyńskim.

Miniatura Antoniego Piotruszyńskiego (1809-1885) „Dwie Damy w Loży Teatralnej”.

W czerwcu 2010 roku szwajcarski dom aukcyjny ‘Zofingen’ wystawił na licytację miniaturę Antoniego Piotruszyńskiego (1809-1885), prawie nieznanego polskiego malarza. Był to gwasz namalowany na kości słoniowej, przedstawiający dwie młode damy w prawdopodobnie loży balkonowej teatru. Praca jest sygnowana w dolnym prawym rogu czerwoną farbą ‘Piotruszynski’ i datowana na rok ‘1843’. Dołączyłem ją do swojej kolekcji poloników, kierując się zarówno profesjonalnym charakterem malarstwa nieznanego mi polskiego artysty, jak też urokiem obu pań.

piotruszynski

Antoni Piotruszyński. Dwie damy w loży teatralnej, 1843. Gwasz na kości słoniowej, 14 x11.5 cm.

Biografia i twórczość Antoniego Piotruszyńskiego jest omówiona w VII tomie Słownika Artystów Polskich (Instytut Sztuki, PAN, 2003) i można tam poznać tytuły kilku jego prac przedstawionych na wystawach w  Salonach Paryskich i na Wystawie Światowej w Paryżu w roku 1855. Na polskich i zagranicznych rynkach antykwarycznych brak jest jednak danych o sprzedaży jakiejkolwiek pracy Antoniego Piotruszyńskiego . Próbowałem odnaleźć fotografie innych prac tego malarza w celu ewentualnego porównania ich z miniaturą, jaką kupiłem, ale bez rezultatu. W poszukiwaniach natrafiłem jedynie na informację, że jeden z potomków rodziny artysty, żyjących we Francji, szuka polskiej gałęzi rodziny Piotruszyńskich. Warto w tym momencie odnieść się do danych ze Słownika Artystów Polskich, by zrozumieć zarówno moje, jak i potomków artysty trudności w znalezieniu czegokolwiek istotnego dotyczacego artysty, jest to bowiem kolejna biografia emigranta.

Antoni Piotruszński urodził sie we Lwowie w 1809 roku jako syn Antoniego i Franciszki Bauer. Karierę artystyczną rozpoczął przed 1830, będąc uczniem niemieckiego malarza-nazareńczyka Petera von Corneliusa (1783 – 1874). Wzorem wielu wziął udział w powstaniu listopadowym (1830 – 1831) w randze podporucznika, po czym po upadku powstania, również jak wielu, w grudniu 1831 wyemigrował do Francji. Udzielał się m.in. na forum emigracyjnym jako członek Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Zmarł w Paryżu i pochowany został na paryskim cmentarzu Batignolles. Znany dorobek artystyczny Piotruszyńskiego obejmuje nieco ponad dziesięć prac zarejestrowanych na wystawach paryskich, chociaż wydawało by się, że dorobek malarza wystawiającego w Salonach Paryskich powinien być dużo większy. Dlatego korzystając z uprzejmości potomków artysty, dotarłem do dodatkowych informacji biograficznych o tym polskim powstańcu i poznałem inne jego prace. Dodać trzeba, że przy nazwisku Antoniego Piotruszyńskiego podawane są czasami inne formy, pod jakimi mógł występować. Są to: Pietruszyński (Słownik) i Pietrusiński (przekazy rodzinne). Oryginalne brzmienie nazwiska zostało zarejestrowane w księdze chrztów rzymsko-katolickiej parafii Świętego Andrzeja Apostoła we Lwowie i brzmi PIETRUSZYŃSKI. Z fotokopii strony księgi chrztów z 1809 roku można dowiedzieć się, że Antoni (Antonius) Pietruszyński urodził się 11 czerwca 1809 roku jako syn Antoniego (!) Pietruszyńskeigo, z zawodu krawca i Franciszki Bauer (matka pochodziła z Węgier, stąd w akcie chrztu podane jest nazwisko o nieco innym brzmieniu, prawdopodobnie Bauweryn). Rodzicami chrzestnymi byli Kazimierz Borzęski z zawodu również krawiec i Franciszka Szpakowska. Chrztu udzielił kapłan Michael Hartmann. Dziecko było ochrzczone według obrządku rzymsko-katolickiego i pochodziło z prawego „łoża”, co było zaznaczone w odpowiednich rubrykach. Dodatkowo wiemy, że rodzice mieszkali we Lwowie w domu pod numerem 306. Przekazy rodzinne mówia o sporym majątku jaki wniosła Franciszka Bauer do związku małżeńskiego i być może wysoką pozycję klasową. Antoni Pietruszyński w pewnym okresie swojego życia, prawdopodobnie już w czasie powstania listopadowego, występował pod nazwiskiem PIOTRUSZYŃSKI. Drugą, późniejszą zmianą, była przynależność do kościoła protestanckiego, choć motywy i moment porzucenia wiary rzymsko-katolickiej nie są obecnie znane. Wiadomo również, że we Francji wstąpił do loży masońskiej. W ówczesnych dokumentach używał arystokratycznego tytułu „comte”. Rodzina używała synonimicznie tego tytułu z nazwiskiem Antoniego Piotruszyńskiego, a po jego śmierci przekazano go (heraldycznie) najstarszemu synowi. Obecnie trudno potwierdzić arystokratyczną przynależność Antoniego Piotruszyńskiego, zważywszy na niskie zawodowe pochodzenie ojca malarza (wpis do metryki urodzenia), choć bardzo prawdopodobne szlacheckie.

piotr22

Fotokopia z księgi chrztów parafii rzymsko-katolickiej Św. Andrzeja Apostoła w Wilnie z roku 1809.

Z powodu braku danych, wiedza o życiu Antoniego Piotruszyńskiego przed udziałem w powstaniu listopadowym oparta jest na późniejszych przekazach rodzinnych. Według nich wstąpił on w 1819 roku do prestiżowej akademii wojskowej Theresianische Militarakademie w Wiener Neustadt. Ukończył ją w 1826 roku w stopniu podporucznika, po czym został przyjęty do austriackiego Pułku Kawalerii Huzarów Księcia Württemberga. Istnieje dokumentacja potwierdzająca członkostwo Antoniego Piotruszyńskiego w tym pułku, choć nie są znane dokładne lata służby. W międzyczasie, przed wybuchem powstania, studiował także malarstwo w pracowni Petera Corneliusa w Monachium. Jako ciekawostkę z tego okresu można podać fakt, że w roku 1832 policja niemiecka mieście Halle-Salle poszukiwała go listem gończym jako Antoniego Kazimierza Pietroszynskiego, określonego jako żołnierza/myśliwego/malarza, za domniemane przewinienia z końca 1831 roku.

Zakres służby Antoniego Piotruszyńskiego w powstaniu listopadowym nie jest dobrze znany. Przekazy rodzinne mówią o udziale w walkach w oddziale konnym dowodzonym przez swego ojca (!) na terenach województwa płockiego. W jednej z potyczek z wojskami rosyjskimi został ranny w głowę, wzięty do niewoli i przetransportowany do szpitala w Warszawie. W szpitalu opiekowała się nim matka. Po wyzdrowieniu groził mu sąd rosyjski, dlatego podjął decyzję o wyjeździe za granicę. Przez tereny Austrii dotarł do Francji, gdzie 25 grudnia 1831 roku przekroczył jej granicę. Matka malarza, która mu towarzyszyła, nie wytrzymała trudów podróży i zmarła w drodze. Ojciec za udział w powstaniu listopadowym został skazany przez Rosjan na zesłanie i wkrótce też zmarł. Antoni Piotruszyński miał młodsze rodzeństwo: dwóch braci i dwie siostry. Żyjąc na emigracji, nie utrzymywał z nimi kontaktu z powodów do dziś nieznanych. We Francji należał do Towarzystwa Narodowego Polskiego. Swoje dzieci urodzone we Francji posyłał do Szkoły Narodowej Polskiej (Batignolles) w Paryżu.

Antoni Piotruszyński naukę malarstwa rozpoczął w Monachium i kontynuowal u Paula Delaroche (1797 – 1856) we Francji. Krytycy sztuki mają zapewne duży problem z oceną twórczości Antoniego Piotruszyńskiego, bowiem nieliczne jego prace znane są jedynie z tytułów. Nie ma dostępnych fotografii jego prac, nie są znane przekazy z wystaw autorskich za jego życia ani też po jego śmierci. Jest to o tyle zagadkowe, że według przekazów rodzinnych artysta utrzymywał ze sprzedaży prac malarskich swoją liczna rodzinę. Miał w sumie dziewięcioro dzieci urodzonych w latach 1842-63 i był podobno wziętym malarzem. Jak widać, jest to kolejna tajemnica kolejnego artysty Polaka.

Poniżej przedstawione prace malarskie Antoniego Piotruszyńskiego to pamiątki rodzinne rozproszone po Francji. Pierwszą z nich jest autoportret artysty z lat około 1835-45. Brak jest wymiarów tej miniatury, a z dostępnej fotografii w kolorze sepii można dopatrzyć się, że jest to gwasz na kości słoniowej

piotruszyński

Antoni Piotruszyński. Autoprtret.

Załączony autoportret jest najstarszym wizerunkiem tego malarza. O tym jak wyglądał Piotruszyński w roku 1843, tj w roku, w którym namalował tytułową miniaturę „Dwie Damy w Loży Teatralnej”, możemy dowiedzieć się z bardzo dokładnego rysopisu zamieszczonego w wizie rosyjskiej, jaką otrzymał 20 lutego:  180 cm wzrostu, włosy, brwi i oczy koloru brązowego, twarz pociągła, nos średni, usta małe, podbródek zaokrąglony. Ciekawe jest również to, że we wspomianym niemieckim liście gończym sprzed 10 lat rysopis został sporządzony w sposób niemal identyczny. Czyż nie jest to opis osoby przestawionej na miniaturze? Na marginesie, z wizy rosyjskiej nie skorzystał, nie odwiedził terenów polskich zajętych przez Rosję, a motyw wystąpienia o tę wizę nie jest znany.

Poniższe dwie miniatury przestawiają młodego żołnierza. Jedna praca jest gwaszem na papierze a druga gwaszem na kości słoniowej. Mogł to być portret przyjaciela z czasów powstańczych lub, bardziej prawdopodobne, portret jednego z dwóch najstarszych synów malarza. Obaj służyli w wojsku i zginęli za życia artysty. Najstarszy z nich, Antonio, zginął w Meksyku w roku 1863 służąc w Legii Cudzoziemskiej, a drugi, Jan, prawdopodobnie w Indochinach.

piotruszyński3

Antoni Piotruszyński. Portrety żołnierza z epoki.

Portrety różnią się jedynie drobnymi detalami, np. praca na kości słoniowej uzupełniona jest medalem.

Inne dwie miniatury na kości słoniowej to subtelne portrety młodych kobiet.

piotruszyński4

Antoni Piotruszyński. Portrety młodych kobiet.

Nie wiemy kogo przedstawiają i można jedynie przypuszczać, że są to córki Antoniego Piotruszyńskiego.

Kolejną pracą jest portret córki artysty, Marie-Louise, która urodziła się w roku 1854. Sądząc po wieku namalowanej panny, praca ta mogła powstać około roku 1870. Wymiary, technika i medium również nie są mi znane.

piotr5

Antoni Piotuszyński. Portret córki artysty, Marie Louise.

Jedyna fotografia Antoniego Piotruszyńskiego jaka dochowała się do czasów współczesnych ma adnotację „Comte Antoni” przedstawia już dojrzałego mężczyznę, lat powyżej 50-ciu.

piotr6

Antoni Piotruszyński („Comte Antoni’). Fotografia ze zbiorów rodzinnych.

Znany jest również autoportret malarza z z dopełniającym portretem jego drugiej żony,Marii Poillevey.

piotruszyński7

. Autoportet ……………………..             ………………………… Portret żony artysty, Marii.

Dorobek artystyczny Antoniego Piotruszyńskiego można jeszcze uzupełnić fotografiami czterech jego prac, z których trzy stanowią sygnowane pełnym imieniem i nazwiskiem rysunki na pożółkłym już papierze.

piotr8

Czwartą z prac jest „Jezus w Ogrodzie Oliwnym” wystawiony w Salonie Paryskim w 1864 r. Obraz ten został przekazany przez rodzinę w 1938 roku jednemu z muzeów we Francji.

piotruszyński9

Antoni Piotruszyński. Jezus w Ogrodzie Oliwnym. Olej na płótnie, 100 x 120 cm.

Próba rekonstrukcji życia Antoniego Piertuszyńskiego była podjęta przez jego potomków około 30 lat temu. W wielu przypadkach opracowania oparte były na przekazywanych przez dwa lub trzy pokolenia opowieściach, jakie mogły zostać nieświadomie zmienione lub uzupełnione. Do dzisiejszego dnia rodzina malarza poszukuje dodatkowych informacji w różnych archiwach i bibliotekach. Czytając rodzinne opracowania, odniosłem wrażenie, ze początki życie malarza na ziemi francuskiej było trudne, a nawet bardzo ubogie. W roku 1843 Piotruszynski związał się z 18-letnia Jeanne (Anne) Fillon, córką ogrodnika. Wkrótce urodził im się syn Antonio (Antoni), a w 1846 roku drugi syn Ladislaw (Władysław). Kobiety w owym czasie osiągały pełnoletność wg obowiązującego prawa dopiero w 25 roku życia i z tego powodu Jeanne i Antoni zawarli później związek małżeński. Przed rokiem 1852 urodziło im sie kolejne dziecko, syn Jan, zaś w roku 1852 córka Jeanne. Rok póżniej w maju żona Antoniego zmarła przedwcześnie, spodziewając się kolejnego dziecka. Msza pogrzebowa została odprawiona w kościele Reformowanym w Batignolles. O ubóstwie rodziny może świadczyć fakt, że grób Jean Fillon na cmentarzu był tymczasowy i po upływie dwóch lat przeniesiono jej szczątki do grobu zbiorowego.

Po raz drugi Antoni Piotruszyński zawarł związek małżeński w roku 1856 z wówczas 24-letnia Marie Martine Poillevey. Z tego związku urodziło mu się również kilkoro dzieci: Marie-Louise (1854), Marie-Anna (1857), Jean-Antoni (1860), Jean (1861) i Camille Marie-Vital (1863).

Wiele dokumentów rodziny Piotruszyńskich, głównie natury prawnej, zostało bezpowrotnie utraconych w pożarach w czasie Komuny Paryskiej. Antoni Piotruszyński nie brał wtedy udziału w walkach po żadnej stronie. Został jednak przypadkowo aresztowany jako domniemany sojusznik komunardów, internowany i przygotowany do zesłania do jednej z kolonii zamorskich. Zwolniono go z aresztu na skutek interwencji znajomych z masonerii.

Artysta zmarł 28 grudnia 1885 roku w Paryżu. i został pochowany na protestanckim cmentarzu Batignolles. W sierpniu 1902 roku spoczęła obok niego żona, Marie Martine Poillevey.

piotruszyński10

Cmentarz Batignolles. Grób Antoniego Piotruszyńskiego, żony i członków rodziny

Twórczość artystyczna Antoniego Piotruszyńskiego na pewno zasługuje na profesjonalne spojrzenie historyków sztuki i krytyków malarstwa. W celu lepszego jej poznania wymagana byłaby dogłębna kwerenda zasobów bibliotecznych, domów aukcyjnych, katalogów galerii oraz ówczesnej prasy. Uważam za bardzo prawdopodobne przekazy, mówiące o tym, że Antoni Piotruszyński utrzymywał rodzinę ze sprzedaży swoich prac malarskich. We wspomnieniach rodzinnych pojawiają się wzmianki o sprzedaży obrazów artysty na cele dobroczynne, malowaniu różnych portretów, włączywszy portrety reformatorów Kościoła (Luter, Kalwin), czy też przyjmowaniu zleceń na malowanie dużych płócien (np. Epizod Bitwy pod Reishhoffen z roku 1870). Antoni Piotruszyński malował pejzaże, portrety, obrazy religijne, jak i obrazy o treści historycznej. Zastanawiające są losy tych wszystkich nieznanych nam do dzisiaj jego prac. Może nie wszystkie były sygnowane pełnym nazwiskiem, lecz znacznie łatwiejszym skrótem, Antoine Piot, A. Piot lub po prostu Piot tak jak sugerują zapiski rodzinne? Niewątpliwie, jako malarz zdobył uznanie publiczności już w końcu lat 50-tych dającą mu stabilność materialną. Może świadczyć o tym wynajmowanie mieszkań w znakomitych dzielnicach Paryża (rue de Lubeck 33, rue de Valois-du-Roule 7, rue de Rocher 76) oraz późniejszy zakup dużego domu na Avenue de l’Empereur.

Antoni Piotruszyński był rówieśnikiem Teofila Kwiatkowskiego (1809 – 1891), również żołnierza powstania listopadowego, malarza i polskiego emigranta, który podobnie spędził całe swoje życie we Francji. Na pewno znali się już od momentu przekroczenia granicy francuskiej po upadku powstania. Obaj byli sygntariuszami listu byłych powstańców do Komitetu Narodowego w Paryżu (List stu siedemnastu z Awinionu, nadesłany do komitetu narodowego polskiego w Paryżu) skierowanego z Awinionu dnia 20 maja 1832 roku. Obaj wielokrotnie wystawiali swoje prace na tych samych wystawach Salonów Paryskich. Teofil Kwiatkowski jest obecnie dobrze poznanym i cenionym malarzem, choć dopiero w 1966 roku ukazała się jego pełna biografia pióra Aleksandry Melbechowskiej-Luty. Antoni Piotruszyński czeka na swojego biografa.

piotruszyński11

Antoni Piotruszyński. Bilet wizytowy.

.

Ciekawi mnie pytanie, w jaki sposób Antoni Piotruszyński chciałby zostać zapamiętany przez potomnych? Być może artysta udzielił odpowiedzi na to pytanie już za życia, co widać na zachowanym bilecie wizytowym: Antoni Piotruszynski. Były Oficer Armii Polskiej.

Warto w tym momencie dodać, że Antoni Piotruszyński nigdy nie wystąpił o nadanie mu obywatelstwa francuskiego. Była to wtedy forma głębokiego polskiego partriotyzmu, w dzisiejszych czasach chyba zupełnie już niezrozumiana.

Na zakończenie ustaleń i domysłów nad życiem innego Polaka, malarza-żołnierza pragnę serdecznie podziękować pani Caroline Guerin, pra-pra-prawnuczce Antoniego Piotruszyńskiego, za podzielenie się ze mną wieloma dokumentami, fotografiami prac artysty, fotografiami rodzinnymi, za udostępnienie mi rodzinnych wspomnień i za wyrażenie zgody ich opublikowanie.

Marek Kabat

W tym miejscu  chciałbym  złożyć podziękowania autorowi opracowania  za udostępnienie efektów swojej pracy. 

Pan Marek Kabat miał swój udział w odzyskaniu zaginionego w czasie II wojny światowej obrazu  Wojciecha Gersona „Odpoczynek w szałasie górskim” .Obraz, uważany za jedno z najlepszych dzieł tego artysty, był  własnością rodziny Kronnenbergów, magnatów finansowych pochodzenia żydowskiego i kolekcjonerów polskich dzieł sztuki, mieszkających w Warszawie.  W czasie II wojny światowej znaczna część kolekcji rodziny zaginęła, a obraz Gersona został włączony do spisu utraconych zabytków polskich. W 2004 r. dzieło pojawiło się niespodziewanie w katalogu aukcyjnym firmy Sotheby’s. Marek Kabat  wraz z Markiem Walickim , zainterweniowali w domu aukcyjnym  ,powiadomili spadkobierców właścicieli oraz ministra Bogusława Winida z Ambasady Polskiej w Waszyngtonie. Licytacja obrazu została wstrzymana . Po odzyskaniu obrazu przez spadkobierców  rodziny barona Kronnenberga, został przez nich przekazany do zbiorów Zamku Królewskiego w Warszawie.

Marek Klimek

800px-Wojciech_Gerson-The_shepherds_concert

.

http://www.polishartworld.com/collection/id/11/cId/2.html

Read Full Post »