Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for the ‘miniatury Polska’ Category

W londyńskim DA Sotheby’s odbyła się aukcja „Russian Works of Art, Fabergé and Icons” , na której wystawiono na sprzedaż m.in. trzydzieści portretów w miniaturze. Wysoki poziom artystyczny prac przełożył się na finansowy sukces aukcji. Wśród nazwisk twórców można było znaleźć takie  jak – Heinrich Friedrich Füger, Augustin Ritt,  Vladmir Lukich Borovikovsky.

Nas interesował będzie jednak Pietro de Rossi ( ros. Пётр Осипович Росси), artysta włoskiego pochodzenia ale uznawany za rosyjskiego miniaturzystę. Na aukcji zaprezentowano trzy miniatury jego autorstwa, w tym portret Władysława hr.Pusłowskiego (1801-1859) – członka rodu Pusłowskich, którego znane początki sięgają XVI wieku.

Władysław hr.Pusłowski sprawował funkcje Marszałka Guberni Grodzieńskiej za co został w 1840 roku mianowany kawalerem orderu św. Anny 2 klasy. Po ojcu odziedziczył większość dóbr w guberniach: wileńskiej, mińskiej, kowieńskiej i grodzieńskiej – był panem na Pieskach, Szydłowicach, Tanroginach, Telechanach, Chomsku, Kużyliczynie, Synkowiczach, Knczknryszkach, Puksztanach oraz części Antokola. Był właścicielem wielu ogromnych zakładów fabrycznych koło Słonima i Wilna (min. fabryki sukna, papieru), a także posiadaczem jednej z najlepszych winnic w Margaux  oraz zamku w Alesmes we Francji. W maju 1839 roku poślubił w Petersburgu Genowefę Paulinę Emilię ks. Drucką-Lubecką (1820 – 1867), córkę księcia Ksawerego Drucki-Lubeckiego. Doczekał się 2 synów: Franciszeka Ksawerego hr. Pusłowskiego oraz Zygmunta Władysława Mikołaja hr. Pusłowskiego. Synem Zygmunta był – Ksawery hr. Pusłowski (1875-1968).

Ksawery kontynuował  tradycje kolekcjonerskie swoich przodków a nam jest znany z wystawy miniatur jaka została zorganizowana w 1939 roku  na tle wnętrz jego pałacu w Krakowie.

https://miniatury.wordpress.com/2009/10/14/wystawa-miniatur-w-palacu-hr-puslowskich-w-krakowie/

W katalogu tej wystawy pod pozycją 506 widnieje zdjęcie i opis portretu :

„506. DE ROSSI  PIOTR (1761-1831)  malarz miniatur.
Władysław hr. Pusłowski, marszałek oszmiański (1801- 1859).  W mundurze kapitana „kawalergardów “, czerwonym z niebieskim kołnierzem, na którym „belki“ gwardyjskie srebrne; szlify srebrne.
Mal. na kości, owal: 6,5 x 5,6 cm, oznacz.: „P . de Rossi f.“ . Wł: Ksawery hr. Pusłowski w Kra­kowie”.
.
.
I tenże właśnie portret pojawił się na listopadowej liście aukcyjej DA Sotheby’s.

 

 

.

poz. 315  Pietro de Rossi (1761 – 1831)
PORTRAIT OF COUNT WLADYSLAW JAN ADAM PUSLOWSKI (1801-1859), CIRCA 1825
Watercolour and bodycolour on ivory, four-colour gold mount, chased with leaves and flowers;
signed centre right: P: de Rossi f
.
.
Miniatura uzyskała wysokie przebicie i trafiła zapewne do rosyjskiej kolekcji.

.

Pod adresem  http://www.ejournals.eu/pliki/art/9671/  możemy zapoznać się z interesującym artykułem Pani Katarzyny Bocheńskiej – „Zbiory Pusłowskich – początki formowania się zbioru”.

 

 

Reklamy

Read Full Post »

Wśród miniatur jakie były licytowane 29 listopada 2018 w berlińskim DA Bassenge znalazły cztery, wyjątkowej urody portrety polskie. Dwa z nich to prace Wincentego Lesseura, niezmiernie rzadko pojawiającego się na rynku aukcyjnym, jedna Stanisława Marszałkiewicza oraz miniatura Michała Weixlbauma z jego pobytu w Polsce. Wszystkie zostały sprzedane. Do zakupu portretu Izabeli Czartoryskiej przymierzało się Muzeum Narodowe w Krakowie ale nie wiem z jakim skutkiem.

.

 

……………………………………………………………………………………………

poz. 6900

 

.

Wincenty de Lesseur [1745-1813]

Portret księżnej Izabeli Doroty Fortunaty Czartoryskiej (1746 – 1835) w pasiastym turbanie.
Podpisany i opatrzony datą w lewym dolnym rogu –  „W. L. / 1800”.
Owal, akwarela i gwasz na kości słoniowej. 6,3 x 4,8 cm. 1500/10000

Izabela Czartoryska polska arystokratka doby oświecenia, żona księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego. Po utracie przez Polskę niepodległości utworzyła pierwsze polskie muzeum w Świątyni Sybilli w Puławach, które wraz ze zbiorami również założonego przez nią w Puławach Domu Gotyckiego stały się zaczątkiem Muzeum Czartoryskich w Krakowie.

.

poz. 6901

 

.

Wincenty de Lesseur [1745-1813]

Portret młodego mężczyzny w historyzującej szacie, z białym, podwójnym kołnierzykiem z koronki, fioletową kurtką, złotym szarfą i czarną pelerynką, na tle pochmurnego nieba.
Podpisany i opatrzony datą w lewym dolnym rogu – „W. L / 1797.”.
Owal, akwarela i gwasz na kości słoniowej. 7,6 x 6,1 cm. 1200/3000

DA Bassenge wskazał, iż sportretowanym może być Lord John Dalrymple, 6. Earl of Stair , który mianowany został  w 1782 roku ambasadorem angielskim w Polsce.

 

poz. 6902

.

Stanisław Marszałkiewicz (1789-1872)

Portret kobiety w czarnym czepku w stylu Tudorów, ozdobiony białymi różami, w czarnej sukni z futerkiem boa oraz trzyrzędowym naszyjniku z pereł na szyi.
Podpisany -„Marszalkiewicz”.  Akwarela i gwasz na kości słoniowej. 10,6 x 8 cm. W pozłacanej oprawie z brązu na drewnianym drewnianym panelu z brązowymi aksamitami. Około 1835 roku. 2000/3750

.

poz. 6908

Michał Weixlbaum (1780-1842)

Portret młodej kobiety w białej sukni z czerwonym szalem oraz złotym grzebieniem w splecionych włosach.
Sygnowany – „Weixlbaum”, okrąg o średnicy 5,6 cm, akwarela i gwasz na kości słoniowej. W ramie z miedzi na prostokątnym panelu z drewna. Około 1815 r. 250/1250

 

 

Read Full Post »

W ostatnich dwóch miesiącach roku pojawiło się na rynku aukcyjnym wiele polskich miniatur, w tym kilka zupełnie wyjątkowych. Przedstawię je czytelnikom bloga w kilku najbliższych postach.

.

 

 

.

Dzisiaj prezentuje portret księcia Michała Ogińskiego, kompozytora i teoretyka muzyki, pamiętnikarza, uczestnika insurekcji kościuszkowskiej, działacza emigracyjnego po upadku Rzeczpospolitej. W naszej narodowej pamięci Ogiński zapisał się jako autor jednego z najbardziej znanych w Polsce polonezów.

 

 

24 grudnia 2018 , poz.810, 4.000

.

Autorem pracy jest miniaturzystka Nanette Rosenzweig-Windisch (1790-1820), uczennica sławnego Heinricha Fugera w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Z  życiorysu artystki warto odnotować, iż jej panieńskie nazwisko brzmiało Haas ale swoje wczesne prace podpisywała „Rosenzweig”. Możemy zastanawiać się, czy był to artystyczny, dobrze brzmiący pseudonim ( w dosłownym tłumaczeniu „Rosenzweig” to gałąź róż), czy może nazwisko z pierwszego małżeństwa. Pewnym natomiast jest, że przed rokiem 1804 wychodzi zamąż i swoje prace sygnuje nowym nazwiskiem – Windisch. Potwierdzenie tego faktu znajdujemy w petersburskiej gazecie „Severny Vestnik”, 1804, część III ( Nr 7-9), z której dowiedzieć się można było, że „na wystawie Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu (1804) ukazało się pięć miniaturowych portretów nowo przybyłej artystki, pani Windisch”. 

Nanette Rosenzweig-Windisch tworzyła miniaturowe portrety słynnych rodów szlacheckich w Niemczech, Austrii, Polsce i Rosji. W Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się inna miniatura Michała Ogińskiego jej ręki.

http://cyfrowe.mnw.art.pl/dmuseion/docmetadata?id=43462&show_nav=true

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

Narodowe Święto Niepodległości to dla nas Polaków jedno z najważniejszych świąt państwowych. Po latach zaborów – niewoli naznaczonej walką, cierpieniem i wysiłkiem wielu pokoleń – nasz kraj odzyskał suwerenność.

Rok 2018 wyznacza rocznicę szczególną – jest to bowiem już setna rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości.

W następstwie działań zaborców w latach 1772, 1793 i 1795 Rzeczpospolita przestała istnieć na mapie Europy. Walka o odzyskanie niepodległości trwała ponad sto lat i naznaczona była ofiarą krwi przelaną w wojnach napoleońskich, w licznych zrywach niepodległościowych, w powstaniu listopadowym i styczniowym. Marzenia o wolności spełniły się wraz z klęską wszystkich trzech zaborców i zakończeniem I wojny światowej. Odbudowa państwowości była procesem złożonym. 10 listopada 1918 r. powrócił do Warszawy, zwolniony z więzienia w Magdeburgu, Józef Piłsudski. 11 listopada 1918 r. podpisano zawieszenie broni na froncie zachodnim. Dekretem z tego samego dnia Rada Regencyjna oddała Józefowi Piłsudskiemu naczelne dowództwo nad wojskiem, a 14 listopada 1918 r. rozwiązała się, przekazując całą władzę nad tworzącym się państwem Józefowi Piłsudskiemu. Od 16 stycznia 1919 r. funkcje premiera i ministra spraw zagranicznych sprawował Ignacy Jan Paderewski.

Dzień 11 listopada ustanowiony został uroczystym Świętem Niepodległości na mocy ustawy z dnia 23 kwietnia 1937 r. o Święcie Niepodległości. Święto to zostało zniesione po II wojnie światowej , a następnie przywrócone ustawą z dnia 15 lutego 1989 r.

W swoim zbiorze posiadam miniaturowe portrety obu wymienionych bohaterów narodowych.Tegoroczne święto jest najlepszą okazją by je zaprezentować.

 

.

Portret Józefa Piłsudskiego namalowany został przez współczesną miniaturzystkę, Panią Jadwigę Kissel-Barnat w listopadzie 1988 roku. Ciekawostką pozostaje fakt, że portret powstał w rocznicę 70 rocznicy odzyskania niepodległości. Stanowił prezent dla profesora Wojciecha Migockiego (1909-1998) absolwenta Politechniki Lwowskiej, architekta, artysty plastyka; o czym mówi zamieszczona dedykacja.

 

.

Niesygnowana miniatura w oleju Ignacego Paderewskiego  jest ze mną od wielu lat. Inspiracją dla autora był niewątpliwie, bardzo znany portret pianisty wykonany przez Lawrenca Alma-Tadema w 1891 roku. Obraz znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Narodowym w Warszawie.

.

.

 

 

Read Full Post »

 

Decyzję rządu, zatwierdzoną przez cesarza Aleksandra II, w 1861 roku przeniesiono z Petersburga do Moskwy znaczący zbiór książek, monet, rękopisów i innych materiałów etnograficznych i historycznych ze zbioru hrabiego Nikolaja Rumiancewa (1754-1826). Zbiór umieszczony został w Domu Paszkowa, neoklasycystycznej budowli stojącej na wzgórzu z widokiem na zachodnią ścianę Kremla. Muzeum zostało otwarte w maju 1862 roku. Po 1917 roku otrzymało nazwę  Muzeum Rumiancewa (Румянцевский музей).

.

 Dom Paszkowa w XVIII wieku ( wg litografii Gerarda Delabarta).

 

W początkowym okresie muzeum było połączeniem wszystkich moskiewskich zbiorów publicznych, składających się z ośmiu sekcji: rękopisów i rzadkich książek, biblioteki, sztuk pięknych i antyków, zabytków chrześcijańskich, mineralogii, zoologii, numizmatyki i etnografii. Później zbiory mineralogiczne i zoologiczne zostały przeniesione na Uniwersytet Moskiewski. W 1900 r. w muzeum znajdowało się pięć sekcji: biblioteka, dział rękopisów i stare słowiańskie druki książkowe, wydział sztuk pięknych i starożytności klasycznej, wydział etnografii i wydział antyków. Po 1917 roku wszystkie sekcje zaczęły szybko rosnąć, ponieważ prywatne kolekcje zostały skonfiskowane i przeniesione muzeum. Wkrótce nie było wystarczająco dużo miejsca na przejęte przedmioty. W 1922 r. kolekcja obrazów zachodnioeuropejskich artystów została przeniesiona do moskiewskiego Muzeum Sztuk Pięknych. W 1924 r. zarząd naukowy zarządził zamknięcie Muzeum Rumiancewa a jego zbiory zostały rozprowadzane wśród innych muzeów. W Domu Paszkowa przemianowanym na Rosyjską Bibliotekę Publiczną Lenina  pozostała jedynie biblioteka.

.

Dom Paszkowa w XIX wieku (Пашков дом).

.

W kolekcji Nikolaja Rumiancewa znajdowały się polonika a wśród nich prezentowany miniaturowy portret Stanisława Augusta Poniatowskiego.

.

 

http://www.rmuseum.ru/data/catalogue/canvas/rossiya/gtg9504.php

.

W zbiorach znalazł się również portret kanclerza wielkiego litewskiego Joachima Chreptowicza (1729-1812). Ten wielkiej urody olej, autorstwa Józefa Grassiego  znajduje się obecnie w Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie.

.

 

 

Read Full Post »

 

Rodzina Jagiellonów tuż przed wygaśnięciem Dynastii – miniatury portretowe z warsztatu Lucasa Cranacha Młodszego.
Zapewne na zamówienie Zygmunta Augusta powstał komplet dziesięciu portretów: króla, jego rodziców, żon oraz sióstr. Zestaw miniatur ukazuje członków potężnej niegdyś dynastii w chwili, gdy jej panowanie w Polsce właśnie zbliża się do końca.

W kolekcji Muzeum XX. Czartoryskich w Krakowie znajduje się niezwykły zestaw miniatur: portrety rodziny Jagiellonów, namalowane farbami olejnymi na miedzianych blaszkach, o wymiarach 19,5 na 17,5 cm każda. Dziesięć portretów to kolejno przedstawienia Zygmunta I Starego (1467–1548), Bony Sforzy (1494–1557, Zygmunta II Augusta (1520–1572), jego pierwszej żony Elżbiety Habsburżanki (1526–1545), jego drugiej żony Barbary Radziwiłłówny (1523–1551), jego trzeciej żony Katarzyny Habsburżanki (1533–1572) oraz jego sióstr: Izabeli Jagiellonki (1519–1559), Zofii Jagiellonki (1522–1575), Katarzyny Jagiellonki (1526–1583) i Anny Jagiellonki (1523–1596). Każda z miniatur opatrzona jest sygnaturą warsztatu Cranachów w postaci skrzydlatego węża – taki bowiem herb otrzymał od księcia elektora Fryderyka III Mądrego Wettyna malarz Lucas Cranach Starszy (ok. 1472–1553). Ojcowski warsztat w Wittenberdze prowadził później jego syn Lucas Cranach Młodszy (1515–1586) i to w jego pracowni powstały portrety rodziny Jagiellonów.

Miniatury zostały wykonane z pewnością po roku 1553, gdy Katarzyna Habsburżanka została trzecią żoną Zygmunta Augusta.Prawdopodobnie posłużyły one za wzór do medali, które w 1561 r. wykonał niderlandzki artysta Steven van Herwijck. Oczywiście część tych portretów to wizerunki pośmiertne; najprawdopodobniej zresztą cały komplet malowany był na podstawie wcześniejszych, pojedynczych portretów poszczególnych osób. Wzorem dla portretów Zygmunta I, Bony i Izabeli Jagiellonki mogły być niezachowane do dziś całopostaciowe portrety, których prawdopodobne kopie z wieku XVII znajdują się obecnie w Zamku Królewskim w Warszawie.

Miniatury portretowe rodziny Jagiellonów wykonane w warsztacie Cranacha mogą wydawać nam się dość schematyczne; ujęcia postaci są nieco sztuczne i uproszczone. Jest to jednak niezwykły zabytek: Jagiellonowie zostali sportretowani w komplecie dwóch pokoleń, rodziców i dzieci; łącznie z osobami już nieżyjącymi. Widać zresztą, że zestaw ten jest dobrany z punktu widzenia Zygmunta Augusta: jest tam jego matka (ale brak pierwszej żony Zygmunta I Starego, Barbary Zapolyi, oraz ich córek Anny i Jadwigi), są jego wszystkie żony (ale nie ma małżonków jego sióstr). Niestety, Zygmunt August nigdy nie doczekał się potomstwa z żadną ze swych małżonek i był ostatnim królem Polski z potężnej dynastii Jagiellonów. Gdy miniatury te były malowane, nikt nie wiedział jeszcze, że przyszłością kraju są dwie niepozorne królewny, sportretowane w dwóch ostatnich przedstawieniach: Anna Jagiellonka będzie bowiem żoną Stefana Batorego, po którym na polskim tronie zasiądzie Zygmunt III Waza, syn Katarzyny Jagiellonki.

Magdalena Łanuszka

http://posztukiwania.pl/

 

 

Read Full Post »

 

Na początku grudnia 2017 r. na aukcji DA Jackson’s Auction w amerykańskim mieście Cedar Falls w stanie Iowa znalazły się dwie miniaturowe prace wykonane przez Marię Chybińską. Portrety zostały namalowane we Lwowie i przedstawiają Dionizego (1815-1885) i Klementynę Wiśniowską, członków kresowej familii . W internecie znaleźć można  ciekawą stronę internetową poświęconą rodzinie. Dowiadujemy się z niej m.in., że powstała rodzinna kolekcja miniaturowych portretów:

http://aulich.pl/index.php/nasi-przodkowie/albert-1850-1912

http://aulich.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=68%3Astanisaw-adolf-aulich-1883-1964&Itemid=38

.

DA Jackson’s Auction, 06.12.2017, lot 1006

A PAIR OF POLISH PORTRAIT MINIATURES, 19TH CENTURY. Depicting a young man and a young woman wearing a medal, both signed „M. Chybinska”, the verso of the male portrait inscribed in Polish with the last name „Wisniowski”, and the verso of the young woman’s portrait with lengthy Polish inscriptions. Height of each portrait (excluding frame) 2.75 inches (7 cm). 450$+koszty

.

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Dionizy (1815-1885) i Klementyna Wiśniowska w 1880

 

https://www.ancestry.com/1940-census/usa/Iowa/Albert-Aulich_4chcxz

 

 

Read Full Post »

Older Posts »