Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for the ‘miniatury Polska’ Category

W najbliższy czwartek berliński dom aukcyjny Bassenge przeprowadzi kolejną aukcję w całości poświęconą miniaturom portretowym. Zostanie licytowane 129 prac , lecz ich poziom artystyczny  jest dużo niższy, w porównaniu do oferty z jesieni ubiegłego roku. O aukcji tej  wspominałem w grudniowym wpisie omawiając portrety Lesseura i Marszałkiewicza jakie znalazły się w sprzedaży.

Na aktualnej aukcji pojawi się jedna polska miniatura. To portret mężczyzny w ciemnozielonej kurtce z czarnym aksamitnym kołnierzem i zieloną kamizelką. Malowana akwarelą i gwaszem na kości słoniowej praca opatrzona została podpisem i datą – Włodarski 1837.

Autor pozostaje całkowicie anonimowy. Jego nazwiska na udało się potwierdzić w żadnym źródle poświęconym miniaturom.

Moim zdaniem to kolejny emigrant polityczny , który po upadku powstania listopadowego opuścił kraj. Posiadając jakieś uzdolnienia artystyczne próbował zapewne zarabiać na malowaniu, modnych wówczas miniatur portretowych.

.

03.06.2019

Miniatura nie została sprzedana na aukcji i obecnie widnieje w ofercie  after-sale za 250 euro.

Reklamy

Read Full Post »

Kontynuując podjęty temat zajmiemy się dzisiaj miniaturowymi wizerunkami Stanisława Augusta Poniatowskiego umieszczonymi na tabakierach. Tabakier związanych z osobą ostatniego króla Polski, po latach rozbiorów a następnie po niszczycielskich zawieruchach dwóch ostatnich wojen, zachowało się niewiele.

Na Wystawie Przedmiotów Sztuki i Starożytności w Lublinie w 1901 roku pokazano dwie złote tabakiery. Jedna stanowiła własność Elizy Szydłowskiej a miał ją otrzymać od króla w 1787  jej przodek – gen.Teodor Szydłowski. Druga jak odnotowano, należała do Ludwika Świeszewskiego. Na wystawie warszawskiej w roku 1912 eksponowano również dwie pozycje a na wystawie w Lublinie w 1921 znajdowała się tabakierka będąca królewskim podarunkiem dla Marcelego Bacciarellego.

” Znacznie więcej informacji o tabakierach Stanisława Augusta Poniatowskiego znajdujemy w archiwaliach i licznych relacjach pamiętnikarskich. Dzięki nim mogliśmy wykorzystać nieznane dotychczas materiały dotyczące prezentów poczynionych przez króla w ostatnich latach panowania. Stanisław August wzorem innych monarchów chętnie i w miarę możności hojnie obdarzał rozmaitymi prezentami, wśród których tabakiery zajmowały niepoślednie miejsce.

Podczas podróży „na Ukrainę i do innych ziem koronnych od 23 lutego 1787 r. do dnia 22 lipca 1788r. trwającej” król pomimo ciężkiej sytuacji gospodarczej kraju, potrafił się zdobyć na niezmiernie kosztowne upominki, którymi obdarował rosyjskich dygnitarzy. Książę Szuwałow dostał złotą tabakierę z portretem króla, ujętą w ramkę wysadzaną brylantami,której wartość wynosiła 1400 dukatów , księżna Romanowa została obdarowana podobną puszeczką w cenie 1200 dukatów , księżna Leonia Naryszkina otrzymała tabakierkę z sardoniksu z brylantami i portretem króla malowanym en grisaille , wartości 1000 dukatów ” (Jan Stankiewicz – Dzieje tabakiery. Wydawnictwo Literackie, Kraków, 1976).

Archiwa wspominają o podobnych prezentach , którymi  uhonorowani zostali przedstawiciele dworu brytyjskiego – Lord Dalrymple czy też poseł Whitworth jak i dworu berlińskiego – hr. von Schulenburg czy minister Buchholz, który został obdarowany owalną złotą tabakierką.

Przedstawiciele arystokracji polskiej , przedstawiciele królewskiego dworu , wojskowi również zaszczycani byli  tabakierami . Podobnie jak na innych dworach , tak i na dworze Stanisława Augusta istniał regulamin dotyczący wartości rozdawanych przez króla prezentów, uzależnionych od stanowiska bądź wielkości wyświadczonych usług.

.

 

Tabakiery z wizerunkami Stanisława Augusta znajdowały się pośród innych pamiątek po królach polskich w Szkatule Królewskiej, przechowywanej w zbiorach Czartoryskich. Pamiątki te zgromadzone zostały przez ks.Izabelę Czartoryską  na początku XIX wieku. Ostatnim przedwojennym właścicielem skarbów był książę Augustyn Czartoryski.  Zbiory te należały do najcenniejszych w Muzeum Czartoryskich i zostały w lipcu 1939r. przewiezione z Krakowa do majątku w Sieniawie i tam ukryte w piwnicach oficyny pałacowej. W Szkatule znajdowały się wówczas 72 przedmioty, dokładnie opisane i sfotografowane. Decyzja ulokowania depozytu właśnie tam, była dużym błędem. 14 września 1939 roku Sieniawa została zajęta przez wojska okupacyjne, a murarz zdradził Niemcom położenie skrytki ze skarbami. Żołnierze ograbili schowek ze złotych przedmiotów.

Dzisiaj znajdują się one na liście dóbr kultury utraconych w czasie II wojny światowej.

.

.

Tabakierka z portretem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego* Szkatuła Królewska

.

Tabakierka kolista z portretem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego* Szkatuła Królewska

.

Tabakierka z wizerunkiem Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Ze zbiorów Muzeum Sztuki Uniwersytetu Jagielońskiego w Krakowie.

http://kolekcje.mkidn.gov.pl/katalog-strat-wojennych/obiekt/?obid=14455

 

Read Full Post »

 

……………………………………………………………………………………………………………

Miniatura wykonana ok 1795 r. przez Wincentego de Lesseur (Lesserowicza) ukazująca pierwszą żonę artysty.

.

 

.

Jednym z najwybitniejszych miniaturzystów czasów Stanisławowskich był Wincenty de Lesseur [Lesserowicz] (1745-1813), syn Fryderyka, spolonizowanego Francuza, pułkownika wojsk koronnych i Polki Anny z Rudkowskich. Wincenty od lat młodzieńczych związany był z polskim dworem królewskim, na którym pełnił najpierw rolę pazia, potem szambelana. Naukę malarstwa pobierał na Zamku Królewskim w Warszawie, w zorganizowanej przez Stanisława Augusta Poniatowskiego „Malarni” Marcello Bacciarellego i jego żony Fryderyki Richter, znanej drezdeńskiej miniaturzystki. Z pracowni tej wyniósł miękki i delikatny sposób malowania a także stonowaną, szarą kolorystykę. Na jego twórczość wpływ miała także sztuka wiedeńskiego miniaturzysty Heinricha Friedricha Fügera, z którą zetknął się w końcu lat 80. XVIII w.

Prawdopodobnie około 1785 roku Lesseur ożenił się z tancerką krakowską Urszulą Kaczkowską, z którą miał syna Leona. To ją 10 lat później uwiecznił na prezentowanej miniaturze. Ten wyrafinowany portret przedstawia jasną sylwetkę młodej kobiety umieszczoną na szarobrunatnym tle. Urszula ubrana jest w gładką perłową suknię przewiązaną liliową szarfą. Na strój ten składa się dopasowany stanik (góra) i spódnica z udrapowaną warstwą wierzchnią podpiętą złotą frędzlą. Przypomina suknię poloneskę popularną w Polsce do ostatniej dekady XVIII wieku. Kasztanowe, lekko pudrowane włosy kobiety uczesane są w modną, wysoką fryzurę, upiętą najprawdopodobniej na specjalnym czepku – szynionie. Ozdabia je wstążka w kolorze sukni oraz upięty w tyle głowy bladoniebieski welon. Urszula ubrana jest i uczesana zgodnie z duchem czasów, czyli w stylu Dyrektoriatu. W tym okresie kobieca sylwetka zaczęła wykazywać rosnące zamiłowanie do prostoty. Przede wszystkim stawała się węższa i nie wymagała już stosowania rogówki, czyli specjalnego stelaża do spódnicy. Można podejrzewać, że tylko tył spódnicy Urszuli był uformowany na przywieszonej w pasie poduszce. Kobieta opiera się o cokół z kamienia, ozdobiony płaskorzeźbą o antycznym charakterze, co również doskonale wpisuje się w charakter czasów. Prawą dłonią podpiera podbródek. Gest ten nadaje portretowi nastrój melancholijnej zadumy, z którym doskonale współgra kolorystyka miniatury.

Najczęstszym podobraziem miniatur jest kość słoniowa. Nie inaczej jest w przypadku tego portretu. Kość słoniowa cięta była na cienkie płytki, które następnie szlifowano, polerowano, wybielano i odtłuszczano. Na takim podkładzie wstępnie szkicowano postać i ją podmalowywano od jasnych tonów do ciemniejszych. Ogólna zasada malowania miniatur mówiła także o tym, że malując przechodziło się od partii górnych ku dołowi. Miniaturę często wykańczano stosując metodę punktowania, czyli nanosząc czubkiem pędzla (najczęściej okrągłym, spiczastym pędzlem z włosia kuny) drobne punkciki. W prezentowanym portrecie tło, karnacja i częściowo strój opracowywane zostały techniką tzw. wilgotnej kropki, która jest metodą bardziej miękką od punktacji „suchym” pędzlem. Natomiast materia sukni została namalowana długimi dyskretnie lawowanymi (warstwowo nakładanymi) pociągnięciami pędzla.

Miniatura pochodzi z kolekcji Edwarda Rastawieckiego (1805-1874), badacza polskiej sztuki i kultury. Jego niewielki, bo liczący ponad 40 miniatur zbiór, tworzony był z ogromnym znawstwem. Interesowała go wyłącznie twórczość polskich artystów, reprezentujących środowisko warszawskie, działających w końcu XVIII i w pierwszej połowie XIX wieku. W 1870 roku kolekcja została zakupiona przez Seweryna Mielżyńskiego i ofiarowana Towarzystwu Przyjaciół Nauk w Poznaniu. Od 1882 roku zbiór znajdował się w „Galerii artystów i rzeczy polskich” w Muzeum im. Mielżyńskich. Obecnie miniatura stanowi depozyt Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

 

Paulina Szeląg

Muzeum Narodowe w Poznaniu.

02.03.2015

Read Full Post »

 

 

Sopocki Dom Aukcyjny jest największym domem aukcyjnym w Polsce. Jego działalność obejmuje szeroki zakres kolekcjonerstwa a w ofercie znaleźć można przedmioty z takich dziedzin jak: malarstwo, rzemiosło artystyczne, biżuteria, filatelistyka, numizmatyka czy falerystyka. Posiada największą sieć galerii w Polsce: w Sopocie, Gdańsku, Warszawie i Krakowie. SDA organizuje około 30 aukcji oraz kilkanaście wystaw rocznie. A na jednej z nich – VARIA 29 , która odbędzie się 15 maja 2019r. wystawione zostaną trzy portrety wykonane przez  Annę Jaxa – Chamiec.

Artystka urodziła się w 1913 roku w Siemiechowie koło Tarnowa.W 1931 roku podjęła studia malarskie w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.Już w okresie studiów zajęła się ilustracją książkową i malarstwem miniaturowym.W latach 1934-1936 po raz pierwszy brała udział w wystawach warszawskich. Malarka wykonała wiele portretów artystów scen warszawskich.  Szczególne miejsce w dorobku Anny Chamiec zajmują miniatury Chopina i osobistości z jego kręgu. Tematyka chopinowska pojawia się w jej twórczości wcześnie i towarzyszy przez cały okres działalności malarskiej. Niemała część jej prac w miniaturze to kopie portretów innych autorów. Anna Chamiec była pierwszym kustoszem Gabinetu Miniatur Muzeum Narodowego w Warszawie. Zmarła w 2000 roku.

.

.

poz.156

Miniatura damy w kapeluszu, (wg. R.Coswaya), gwasz, sygn. p.bok: Anna Chamiec Pologne 1981.

 

poz.155

Miniatura w ramce z girlandą kwiatową – Portret damy (wg. R.Coswaya),  gwasz, kość słoniowa,  sygn. i dat. p.bok: Anna Chamiec 1983.

 

 

poz. 154

Miniatura – portret damy, gwasz, kość słoniowa, sygn. i dat. l. bok: wg. NN Anna Chamiec 1984.

 

Read Full Post »

O Pani Lidii Zdzieszyńskiej warszawskiej artystce, która pozostaje jedną z niewielu aktualnie malujących portrety w miniaturze, miałem okazje wspominać na swoim blogu. Dzisiaj czynię to ponownie a jest ku temu okazja wyjątkowa. Pozwoliłem sobie zamówić u Pani Zdzieszyńskiej pracę z wizerunkami  mistrzów pędzla, w większości malarstwa miniaturowego. W dniu wczorajszym odebrałem pracę i…  zaniemówiłem z zachwytu. Dzieło niezwykłej urody i wdzięku. Precyzja rysunku portretowanych postaci  nadzwyczajna.

Wykonane w technice silverpoint , miedzianym rysikiem na barwionym papierowym gruncie , wymiary 18x12cm.

 

 

.

postacie od lewej :
górny rząd : Marcerllo Bacciarelli, Wincenty de Lesseur, Daniel Chodowiecki
środkowy rząd : Stanisław Marszałkiewicz, Elisabeth Vigee-Lebrun, Kazimiera Dąbrowska, Aleksander Orłowski
dolny rząd : Moritz Daffinger, Jan Matejko, Wlastimil Hofman.

https://www.facebook.com/lidiamodernart/?tn-str=k*F

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

W londyńskim DA Sotheby’s odbyła się aukcja „Russian Works of Art, Fabergé and Icons” , na której wystawiono na sprzedaż m.in. trzydzieści portretów w miniaturze. Wysoki poziom artystyczny prac przełożył się na finansowy sukces aukcji. Wśród nazwisk twórców można było znaleźć takie  jak – Heinrich Friedrich Füger, Augustin Ritt,  Vladmir Lukich Borovikovsky.

Nas interesował będzie jednak Pietro de Rossi ( ros. Пётр Осипович Росси), artysta włoskiego pochodzenia ale uznawany za rosyjskiego miniaturzystę. Na aukcji zaprezentowano trzy miniatury jego autorstwa, w tym portret Władysława hr.Pusłowskiego (1801-1859) – członka rodu Pusłowskich, którego znane początki sięgają XVI wieku.

Władysław hr.Pusłowski sprawował funkcje Marszałka Guberni Grodzieńskiej za co został w 1840 roku mianowany kawalerem orderu św. Anny 2 klasy. Po ojcu odziedziczył większość dóbr w guberniach: wileńskiej, mińskiej, kowieńskiej i grodzieńskiej – był panem na Pieskach, Szydłowicach, Tanroginach, Telechanach, Chomsku, Kużyliczynie, Synkowiczach, Knczknryszkach, Puksztanach oraz części Antokola. Był właścicielem wielu ogromnych zakładów fabrycznych koło Słonima i Wilna (min. fabryki sukna, papieru), a także posiadaczem jednej z najlepszych winnic w Margaux  oraz zamku w Alesmes we Francji. W maju 1839 roku poślubił w Petersburgu Genowefę Paulinę Emilię ks. Drucką-Lubecką (1820 – 1867), córkę księcia Ksawerego Drucki-Lubeckiego. Doczekał się 2 synów: Franciszeka Ksawerego hr. Pusłowskiego oraz Zygmunta Władysława Mikołaja hr. Pusłowskiego. Synem Zygmunta był – Ksawery hr. Pusłowski (1875-1968).

Ksawery kontynuował  tradycje kolekcjonerskie swoich przodków a nam jest znany z wystawy miniatur jaka została zorganizowana w 1939 roku  na tle wnętrz jego pałacu w Krakowie.

https://miniatury.wordpress.com/2009/10/14/wystawa-miniatur-w-palacu-hr-puslowskich-w-krakowie/

W katalogu tej wystawy pod pozycją 506 widnieje zdjęcie i opis portretu :

„506. DE ROSSI  PIOTR (1761-1831)  malarz miniatur.
Władysław hr. Pusłowski, marszałek oszmiański (1801- 1859).  W mundurze kapitana „kawalergardów “, czerwonym z niebieskim kołnierzem, na którym „belki“ gwardyjskie srebrne; szlify srebrne.
Mal. na kości, owal: 6,5 x 5,6 cm, oznacz.: „P . de Rossi f.“ . Wł: Ksawery hr. Pusłowski w Kra­kowie”.
.
.
I tenże właśnie portret pojawił się na listopadowej liście aukcyjej DA Sotheby’s.

 

 

.

poz. 315  Pietro de Rossi (1761 – 1831)
PORTRAIT OF COUNT WLADYSLAW JAN ADAM PUSLOWSKI (1801-1859), CIRCA 1825
Watercolour and bodycolour on ivory, four-colour gold mount, chased with leaves and flowers;
signed centre right: P: de Rossi f
.
.
Miniatura uzyskała wysokie przebicie i trafiła zapewne do rosyjskiej kolekcji.

.

Pod adresem  http://www.ejournals.eu/pliki/art/9671/  możemy zapoznać się z interesującym artykułem Pani Katarzyny Bocheńskiej – „Zbiory Pusłowskich – początki formowania się zbioru”.

 

 

Read Full Post »

Wśród miniatur jakie były licytowane 29 listopada 2018 w berlińskim DA Bassenge znalazły cztery, wyjątkowej urody portrety polskie. Dwa z nich to prace Wincentego Lesseura, niezmiernie rzadko pojawiającego się na rynku aukcyjnym, jedna Stanisława Marszałkiewicza oraz miniatura Michała Weixlbauma z jego pobytu w Polsce. Wszystkie zostały sprzedane. Do zakupu portretu Izabeli Czartoryskiej przymierzało się Muzeum Narodowe w Krakowie ale nie wiem z jakim skutkiem.

.

 

……………………………………………………………………………………………

poz. 6900

 

.

Wincenty de Lesseur [1745-1813]

Portret księżnej Izabeli Doroty Fortunaty Czartoryskiej (1746 – 1835) w pasiastym turbanie.
Podpisany i opatrzony datą w lewym dolnym rogu –  „W. L. / 1800”.
Owal, akwarela i gwasz na kości słoniowej. 6,3 x 4,8 cm. 1500/10000

Izabela Czartoryska polska arystokratka doby oświecenia, żona księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego. Po utracie przez Polskę niepodległości utworzyła pierwsze polskie muzeum w Świątyni Sybilli w Puławach, które wraz ze zbiorami również założonego przez nią w Puławach Domu Gotyckiego stały się zaczątkiem Muzeum Czartoryskich w Krakowie.

.

poz. 6901

 

.

Wincenty de Lesseur [1745-1813]

Portret młodego mężczyzny w historyzującej szacie, z białym, podwójnym kołnierzykiem z koronki, fioletową kurtką, złotym szarfą i czarną pelerynką, na tle pochmurnego nieba.
Podpisany i opatrzony datą w lewym dolnym rogu – „W. L / 1797.”.
Owal, akwarela i gwasz na kości słoniowej. 7,6 x 6,1 cm. 1200/3000

DA Bassenge wskazał, iż sportretowanym może być Lord John Dalrymple, 6. Earl of Stair , który mianowany został  w 1782 roku ambasadorem angielskim w Polsce.

 

poz. 6902

.

Stanisław Marszałkiewicz (1789-1872)

Portret kobiety w czarnym czepku w stylu Tudorów, ozdobiony białymi różami, w czarnej sukni z futerkiem boa oraz trzyrzędowym naszyjniku z pereł na szyi.
Podpisany -„Marszalkiewicz”.  Akwarela i gwasz na kości słoniowej. 10,6 x 8 cm. W pozłacanej oprawie z brązu na drewnianym drewnianym panelu z brązowymi aksamitami. Około 1835 roku. 2000/3750

.

poz. 6908

Michał Weixlbaum (1780-1842)

Portret młodej kobiety w białej sukni z czerwonym szalem oraz złotym grzebieniem w splecionych włosach.
Sygnowany – „Weixlbaum”, okrąg o średnicy 5,6 cm, akwarela i gwasz na kości słoniowej. W ramie z miedzi na prostokątnym panelu z drewna. Około 1815 r. 250/1250

 

 

Read Full Post »

Older Posts »