Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for the ‘Wirtualne Muzeum Miniatur Polskich’ Category

Karol Kudzinowicz, był miniaturzystą pochodzącym z Wilna, tworzył w Warszawie między 1800 a 1820 r. Nie jest znanych wiele danych o życiu artysty. W 1912 roku na warszawskiej wystawie miniatur pokazano dwie prace w tym portret Rozalii z Czackich hr. Tarnowskiej, sygnowany i datowany rokiem 1801.

 

Zamek Królewski w Warszawie.

.

.

Portret Tadeusza Kościuszki w brązowym surducie. Wykonany za życia Naczelnika zapewne na fali patriotycznego entuzjazmu, jaki towarzyszył wypuszczeniu Kościuszki z petersburskiej twierdzy w listopadzie 1796 r.

Gwasz, kość słoniowa , 4,1 x 3,8 cm, pęknięcie poprzeczne, sygn. p.: Kudzinowicz / fecit / 1796.

 

 

 

 

Read Full Post »

Maria Chybińska to malarka pierwszej połowy XX wieku. W swojej twórczości kontynuowała tradycje polskiej miniatury portretowej. Obok Kazimiery Dąbrowskiej to druga artystka tego okresu, której poziom artystyczny prac zasługuje na uwagę i uznanie. Niestety  przedwojennych prac Chybińskiej znamy niewiele a w obrocie antykwarycznym prawie nie występują.

Urodziła się w Krakowie w 1876 roku. Jej rodzicami byli Józef Gawełkiewicz i Józefa z Baranowskich. Studiowała na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, pod kierunkiem Włodzimierza Tetmajera, Jana Stanisławskiego i Jacka Malczewskiego. Naukę kontynuowała w 1903 roku w Mediolanie. W latach 1906-1912 studiowała w Monachium. W 1904 r. wyszła za mąż za Adolfa Chybińskiego-muzykologa i historyka muzyki. W 1912 roku, po otrzymaniu przez męża profesury na uniwersytecie Stefana Batorego, przeniosła się do Lwowa, gdzie przebywała do 1944. W okresie lwowskim była najaktywniejsza twórczo głównie jako autorka miniatur. Uprawiała też malarstwo rodzajowe, pejzaż i ilustracje książkową. Od 1908 brała udział w wystawach. W 1926 roku miała w Łodzi wystawę indywidualną. Na krakowskiej wystawie miniatur w pałacu hr.Pusłowskich  pokazano 14 jej prac, w tym prezentowany poniżej „Portret dziewczynki z kurą”. Od  1947 roku Maria Chybińska mieszkała w Poznaniu.W 1958 miała drugą indywidualną wystawę i niedługo po niej zmarła.

Miniatury Marii Chybińskiej znajdują się w muzeum w Pszczynie, wrocławskim Ossolineum oraz w zbiorach prywatnych.

.

Własność prywatna

.

 

Portret nieznanej kobiety. Sygnowany M Ch 1913.

.

.

Jackson’s Auctioneers – 05.12.2017  

 

.

 

.

.

A PAIR OF POLISH PORTRAIT MINIATURES, 19TH CENTURY. Depicting a young man and a young woman wearing a medal, both signed „M. Chybinska”, the verso of the male portrait inscribed in Polish with the last name „Wisniowski”, and the verso of the young woman’s portrait with lengthy Polish inscriptions. Height of each portrait (excluding frame) 2.75 inches (7 cm).

.

Własność prywatna

.

.

 

Dziewczynka z kurą – praca sprzed 1940 roku.

Gwasz na kości, 7 x 5,5 cm, praca oprawiona w złocone passe’partout, wymiary z ramą 20 x 19 cm.780

.

Własność prywatna

.

Portret kobiety – akwarela , 15 x 14 cm.

,

Własność prywatna

.


Portret mężczyzny w stroju orientalnym, gwasz,tempera, 9,2 x 7,7 cm.

.

Muzeum Zamkowe w Pszczynie

.

.

Portret Gustawy Zimler z 1918 roku – żony kupca krakowskiego.

 

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

………………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………
Katalog wystawy miniatur Marii Chybińskiej zorganizowanej przez ZPAP w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w Poznaniu (Odwach)
Maria Chybińska (z kwiatami) na otwarciu wystawy w 1958r.

 

 

Read Full Post »

Antoni Blank to malarz historyczny, reprezentant warszawskiego klasycyzmu, portrecista. Do Warszawy trafił w wieku piętnastu lat. Rozpoczął wtedy naukę u Józefa Kosińskiego. Po dziewięciu latach w Warszawie Blank podjął decyzję o wyjeździe do Drezna w celu kontynuowania nauki. Jego nowym nauczycielem i przewodnikiem został ceniony portrecista Józef Grassi. W tym okresie Blank malował głównie portrety oraz kopie obrazów znajdujących się w miejscowej galerii. Zaprzyjaźnił się również z kilkoma przedstawicielami lokalnej Polonii. Do kraju powrócił w roku 1815.

W Warszawie podjął pracę konserwatora zbioru odlewów gipsowych oraz nauczyciela rysunku na wydziale sztuk pięknych. W 1819 roku uzyskał tytuł profesora. W późniejszym okresie zasłynął jako  pedagog i teoretyk. Był między innymi autorem podręcznika metodyki nauczania, a swoje doświadczenia zdobyte poza krajem wykorzystywał z myślą o unowocześnieniu studiów plastycznych. Po upadku Powstania Listopadowego doszło do likwidacji Uniwersytetu Warszawskiego. Blank ponownie zajął się konserwacją odlewów gipsowych, pracował także jako korepetytor, udzielając lekcji rysunku.

Blank specjalizował się w portretach oraz obrazach o tematyce religijnej i mitologicznej, które trafiały do kościołów warmińskich. Jest autorem portretu Samuela Lindego, króla saskiego Fryderyka Augusta czy Stanisława Kostki Potockiego, ministra Królestwa Polskiego. Na płótnie utrwalił również postać cara Aleksandra i Mikołaja.

.

 

.

 

W twórczości Antoniego Blanka  portrety małego formatu powstawały zapewne sporadycznie. Nie znajdziemy jego miniatur w żadnym muzeum. Jeżeli się mylę proszę mnie skorygować.

Ja natrafiłem tylko na jedną jego pracę

 

 

antoni-blank

,

antoni-blank-2.

Portret młodego mężczyzny, sygnowany i datowany, 1814. , gwasz na kości o wymiarach 4 x 5 cm.

Read Full Post »

Do naszego Wirtualnego Muzeum przygotowałem notki o trzech nowych artystach, którzy pozostawili po sobie „miniaturowe ślady”. Wśród nich dwóch jest stosunkowo mało znanych a o trzecim nie znajdziemy informacji w polskich źródłach. To moje prekursorskie odkrycie.

Dzisiaj kilka zdań o Michale Płońskim a to w związku z portretem jaki pojawił się na francuskim rynku aukcyjnym.

Do prezentacji posłużę się opisem jaki znajdujemy w ” Katalogu Ilustrowanym Wystawy Sztuki Polskiej od roku 1764-1888″. Lwów 1894. Na wystawie tej znalazło się kilkanaście jego prac, głównie rysunków i miedziorytów. O tym, że tworzył portrety w miniaturze świadczą nielicznie zachowane prace.

……………………………………………………………………………………………………………….

„Płoński Michał, malarz rodzajowy i sławny sztycharz.Urodzony w Warszawie 15 stycznia 1782, zmarł tamże 2 czerwca 1812. Kształcił się początkowo w Warszawie pod Norblinem; za jego radą wysłano go za granicę. Najpierw zwiedził Kopenhagę, następnie w r. 1802 Amsterdam, gdzie kształcił się w rytownictwie. Stąd udał się do Paryża, powołany do tamtejszego muzeum rycin. Po kilkoletnim tamże pobyciu wrócił 1810 pieszo do Warszawy, z której się więcej nie wydalał. Pod koniec życia popadł w obłąkanie”.

Obie zaprezentowane miniatury powstały w okresie zagranicznych podróży.

W mojej ocenie rysunki i miedzioryty Michała Płońskego stoją na dużo wyższym poziomie od portretów malowanych w miniaturze.

……………………………………………………………………………………………………………………..

DA Osenat Paryż , 15.12. 2019

.

.

lot 2

MICHEL PLONSKI (1778-1812). ECOLE POLONAISE. « Jeune homme à la redingote bleue » Miniature ovale signée en bas à gauche et datée « 1806 » 7, 5 x 6 cm. Cerclée de laiton. Est. 400-600

19.12.2019r. Aż trudno uwierzyć. Miniatura została sprzedana za 4500 euro

.

DA Christies, Londyn 28-29.11.2006

.

.

lot 22

Lady, in black dress with lace-bordered fichu and wearing a cap both signed ‚plonski f 1804’, gilt-metal mounts, ovals, 2¾ in. (70 mm.)

 

 

Read Full Post »

Zupełnie szczątkowe informacje o autorze.

Jerzy Klimke był porucznikiem w sztabie Tadeusza Kościuszki a później miał służyć w wojsku Księstwa Warszawskiego. Nauczyciel gimnazjalny  i miniaturzysta amator. Pracował w Krakowie, Radomiu i Piotrkowie Trybunalskim.

Poniższej pokazane  portrety znajdowały się zbiorach Czartoryskich. W dostępnych mi źródłach znalazłem informacje o miniaturze z wizerunkiem Łukasza Brandysza z adnotacją „przez Klimke, 1817 w Radomiu”. Była ona pokazana na warszawskiej wystawie w 1912 roku.

.

Muzeum Narodowe w Krakowie

.

.

Portret Adama Naruszewicza (1733-1796)

https://zbiory.mnk.pl/pl/wyniki-wyszukiwania/katalog/36865

.

.

.

Portret ks. Stanisława Konarskiego (1700-1773)

https://zbiory.mnk.pl/pl/wyniki-wyszukiwania/katalog/86854

Read Full Post »

Na listopadowej aukcji – Master Drawings, Prints before 1900, Watercolours, Miniatures – DA Dorotheum wystawiona zostanie miniatura, sygnowana polskim nazwiskiem Pienczykowska.

.

.

.

Caroline Pienczykowska (Lemberg 1790 geb.)
Bildnis eines Herrn mit grauem, gelockten Haar, signiert und datiert C. Pienczykowska pinx. 1817, Aquarell auf Elfenbein, 7 x 6 cm, gerahmt, (Hu)

Jest to praca Karoliny Pieńczykowskiej mało znanej artystki. Urodziła się ok. 1790 r. w polskiej rodzinie, prawdopodobnie mieszkającej w Austrii. Studiowała w Akademii Wiedeńskiej i pokazywała swoje miniatury na wystawach w latach 1820–1822. Wiadomo, że pracowała również w Pradze. Zmarła we Lwowie.

I tyle danych biograficznych.

W polskich zbiorach muzealnych znany jest nam jeden jej portret. Znajduje się w Muzeum Zamkowym w Pszczynie a pochodzi ze zbiorów Leona Dietz d’Arma architekta, kolekcjonera miniatur.

.

Zamieszczony opis mogę uzupełnić o informacje, że właśnie ta miniatura eksponowana była w 1894 roku,we Lwowie na „Wystawie Sztuki Polskiej od 1784 -1886” (poz.687 katalogu).

 

W monografii Leo R.Schidlofa znajdujemy inny męski portret.portret.

.

.

Prace Pieńczykowskiej rzadko pojawiają się na rynku.Obecnie w jednym z wiedeńskich antykwariatów sprzedawane dwie miniatury malarki. Z opisu dowiadujemy się, że mają przedstawiać – Prince Eduard v Lichnowsky and wife Eleonore.

.

.

24 listopada 2019 r.

W uzupełnieniu, informacje o Karolinie Pieńczykowskiej zawarte w Słowniku Artystów Polskich, przesłane mi przez Pana Zdzisława. Raz jeszcze składam podziękowania.

Read Full Post »

Wincenty Śliwicki – malarz, rysownik przełomu XVIII i XIX wieku. Wiedza o artyście jest więcej niż skąpa i pochodzi głównie z ustaleń Leo Schidlofa  zawartych w opracowaniu „The miniature in Europe”. Urodził się około 1765 roku, zmarł w 1857 w Warszawie. Był uczniem M.Bacciarellego i J.P Norblina. W latach 1780-1792 pracował na dworze biskupa I. Krasickiego. Od 1830 r. działał  w Wilnie. W.Śliwicki zajmował się również malowaniem miniatur i wycinaniem sylwetek. Do historii przeszedł jednak jako prekursor polskiej litografii (obok jej twórcy- Jana Siestrzyńskiego). Stworzył bowiem serię portretów, które jako  „Portrety wsławionych Polaków rysowane na kamieniu przez Walent. Sliwickiego, z opisem ich życia przez Alex. Chodkiewicza. Warszawa 1820″ zostały wydane w amatorskiej pracowni litograficznej  Aleksandra hr.Chodkiewicza.

Miniatury portretowe Wincentego Śliwickiego są w zasadzie nieznane. Nie występują w zbiorach  Muzeów Narodowych, nie były prezentowane na wystawach 1912 roku. Schidlof wymienia pracę przedstawiającą księcia Czartoryskiego w niebiesko szarym uniformie. Jeden niesygnowany portret hr.Woyno posiada wrocławskie Ossolineum (poz 95 katalogu). Mnie udało się na rynku aukcyjnym  znaleźć dwie prace.

.

DA „Christies”, 27 listopada 2007, Important Portrait Miniatures and Gold Boxes.


 lot. 187

VALENTY SLIVICKI (POLISH, C. 1765-1857)
Count Aleksandr Matveevich Dmitriev-Mamonov (1758-1803), in military uniform of green coat with red facings, white cummerbund, wearing the red sash and breast-star of the Imperial Russian Order of St. Alexander Nevskii, and the Order of St. John of Jerusalem, powdered hair, holding his hat in his left hand; stormy sky background, signed and dated ‚Slivicki 1801.’ (lower right), oval, 4 7/16 in. (112 mm.) high, ormolu frame, 2000-3000/11875

Ciekawostką pozostaje fakt, że identyfikacja portretowanego była wówczas całkowicie nieprawdziwa. Na miniaturze nie widnieje opisany rosyjski dostojnik lecz Karol August Christian von Mecklemburg-Schwerin (1782-1833). Mimo tej pomyłki a może dzięki niej, miniatura została sprzedana bardzo drogo.

http://impereur.blogspot.com/2012/08/karl-august-christian-von-mecklemburg.html

 

DA Kunstauktionshaus Schloss Ahlden – 03.09.2017

.

lot.976

Empire-Herrenbildnis
Hüftbildnis eines jungen Herrn nach links, Gesicht nach rechts gewandt. Bekleidet mit einer hellgrauen Jacke über weißem Hemd und schwarzem Halstuch. Gewolkter, blauer Hintergrund. R. u. sign. Walenty Sliwicki (Slivieki) und dat. 1799. Tempera auf Elfenbein. Schmaler Messingrahmen mit geschrägten Ecken. 5,5 cm x 4,5 cm. 950/1400

 

Własność prywatna – Moskwa

Count Aleksey Kirillovich Razumovsky (1748-1822)

 

Валентий Сливицкий (ок. 1765-1857).
Портрет графа А.К. Разумовского. Кость, акварель, гуашь. Конец 1790 – начало 1800-х.

.

27.10.2019

DA Sotheby’s – The Pohl-Ströher Collection of Portrait Miniatures Part II – lot 119

 

.

Walenty Slivieki (POLAND CIRCA 1765 – 1857 WARSAW)
PORTRAIT OF PRINCE CZARTORYSKI, CIRCA 1790
Watercolour and bodycolour on ivory, gilt-metal mount, with white enamel beading;signed lower left: p. Slivicki , 72 by 60 mm. Sold 5,250 GBP
The sitter is wearing the sash and star of the Russian order of St Anne (1st class) and the badge of the Order of St. George (3rd class).
Przytoczona powyżej identyfikacja postaci była nieprawidłowa.
Nie jest książe Czartoryski lecz rosyjski generał-major Василий Иванович Красно-Милашевич (1755-1820)

 

 

 

 

………………………………………………………………………………………………………..

.

 .

.

.

 

Read Full Post »

Antoni Laub (1792–1843), miniaturzysta i portrecista lwowski. Pochodził z rodziny węgierskiej, osiedlił się we Lwowie, gdzie odebrał wykształcenie malarskie u J. Buisseta, J. Klimesza oraz K. Schweikarta.   Oprócz działalności malarskiej, trudnił się udzielaniem lekcji rysunków wśród zamożniejszych rodzin lwowskich. W roku 1833 Laub został mianowany członkiem Towarzystwa Naukowego przy Ossolineum. Był zbieraczem obrazów i rycin, którymi także handlował. Portrety artysty, zarówno miniatury jak i litografie, przedstawiały przede wszystkim osobistości z arystokracji i szlachty galicyjskiej, wysokich urzędników, artystów, literatów.

Prace Antoniego Lauba były pokazane na Wystawie Retrospektywnej w roku 1898 w Warszawie i w roku 1912 we Lwowie (17 prac, głównie miniatur). Obecnie Muzeum Narodowe w Krakowie przechowuje miniaturowy Portret młodej kobiety i siedem portretów litografowanych, Biblioteka Ossolineum we Wrocławiu posiada cztery miniatury (trzy tyczące rodziny Witosławskich) oraz dziewięć rysunków, Muzeum w Rzeszowie ma akwarelowy portret sióstr Straszewskich, Muzeum Zamkowe w Pszczynie miniaturową podobiznę Józefy Babeckiej z Olszewskich; Muzeum Narodowe w Poznaniu – Portret Aleksandra Stadnickiego ze Żmigrodu.W Galerii Narodowej m. Lwowa znajdował się miniaturowy Portret damy.

Malarz zmarł na apopleksję w lutym 1843 r. we Lwowie i został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim.

 

Muzeum Narodowe w  Poznaniu.

.

Portret Aleksandra Stadnickiego ze Żmigrodu, ok.1820, 13 x 9,5 cm

.

Muzeum Narodowe w Krakowie.

Portret młodej damy,  1835-1840, 7.8 cm x 6.6 cm

.

Auktionshaus Dannenberg – lot 932, Berlin, 10.03.2017

.

laub5

Portret kobiety – Lwów, ok 1830 , 7,0 x 5,5 cm (wymiary w szkle) , 8.0 x 6,5 cm (wymiary z metalową obwódką).

.

Moje ustalenia – niżej , portret porównawczy z internetu.

.

 

.

Data urodzenia wg  – http://www.sejm- wielki.pl

Anna Elżbieta Tekla Fihauser z Ciężkowic h. wł., 1800-1891, mąż – Franciszek Kornel Cypryan Trzecieski z Trzeciesza h. Strzemię, poseł na Sejm Krajowy Galicji, 1807-1875 , (ślub: około 1830)

Wikipedia – Franciszek Kornel,Cyprian Trzecieski (1807-1875) – powstaniec listopadowy, oficer, ziemianin, poseł na Sejm Ustawodawczy 1848 oraz na Sejm Krajowy Galicji, działacz społeczny, gospodarczy i polityczny. Ożenił się w 1833 z Anną Fihauser (1800-1891).

.

 

.

 

12.01.2020

.

,

.

 

.

.

.

.

http://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/antoni-laub

 

Read Full Post »

          Przeglądając ofertę polskich domów aukcyjnych natrafiłem na pracę Jana Kaczmarkiewicza. Z twórczością tego artysty nigdy wcześniej się nie spotkałem a jego nazwisko niezbyt często występowało w obiegu antykwarycznym. W ostatnim czasie dzieła Kaczmarkiewicza zaczęły pojawić się na aukcjach DA „Nautilus” z Krakowa. W tej najbliższej, marcowej znalezć możemy niewielkich rozmiarów portret, który bardzo mi się spodobał. Utrzymana w postkubistycznej stylizacji praca, której forma oparta została na prostych bryłach podkreślonych świetnym rysunkiem i trójwymiarowym światłem. Czyste i żywe barwy połączone z niezwykłą precyzją wykonania wpisują się w styl takich mistrzów postkubizmu jak André Lhote czy Tamara Łempicka.
Jan Kaczmarkiewicz miniaturzystą nie był, mimo że malował również na małym formacie. W mojej ocenie precyzja wykonania prezentowanego na aukcji portretu młodzieńca może zachwycać tak jak zachwyca w dziełach najlepszych twórców w miniaturze.
.

Obj. No. 47.10.33 André Lhote (French, 1885-1962) Tête d’Expression, ca. 1920-24 Oil on canvas 18”H x 14⅞”W 45.7 cm x 37.7 cm Note: signed upper left, A.LHOTE Image must be credited with the following collection and photo credit lines: Virginia Museum of Fine Arts, Richmond. The T. Catesby Jones Collection. Photo: Katherine Wetzel © Virginia Museum of Fine Arts

.
André Lhote- Expressive Head, ok. 1920-24
.
tamara-lempicka-niebieska-madonnna
.

Tamara Łempicka, – The Blue Madonna, 1934

.
naut
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Jan Kaczmarkiewicz (1904 – 1989) – polski malarz, historyk sztuki, pedagog. Studiował historię sztuki i architekturę klasyczną na Uniwersytecie Poznańskim. W 1929 wykonywał ilustracje do pism katolickich. Po uzyskaniu stypendium w 1932 wyjechał na studia malarskie do Wilna, gdzie kształcił się na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego pod kierunkiem Ludomira Sleńdzińskiego. Po wojnie podjął pracę dydaktyczną w Wilnie, a po wysiedleniu Polaków z Wilna – w Bytomiu i Katowicach. Od 1959 był członkiem ZPAP.
W pracach Kaczmarkiewicza zdumiewa wprawność warsztatowa, perfekcja rysunku, niezauważalnych gołym okiem, milimetrowych pociągnięć pędzelka, przywodzące na myśl malarstwo miniaturowe. Artysta, na wzór swojego mistrza, inicjatora „szkoły wileńskiej” – Ludomira Sleńdzinskiego, prowadził dialog z tradycją artystyczną i warsztatową. Sięgając do estetyki i warsztatu włoskiego quattrocenta, podkreślał modelunek twarzy, włosów, muskulatury ciała swoich modeli rozbielonym laserunkiem imitującym trójwymiarowość form i aksamitną gładkość skóry. Swoje dzieła sygnował często w języku włoskim: Giovanni Kaczmarkiewicz. Zarówno wcześniejsze studia na wydziale architektury klasycznej, jak i kontakty ze środowiskiem neoklasyków „szkoły wileńskiej”, zaowocowały fascynacją sztuką antyczną i śródziemnomorską. Częstym tematem jego obrazów były akty męskie i portrety młodzieńców, a ulubionymi motywami elementy architektury wileńskiej.
.

„Nautilus” Galeria i Dom Aukcyjny,51 Aukcja Dzieł Sztuki – 11.03.2017

kaczmarkiewicz.

Portret młodzieńca (Apollo), lata 30-te,  XX w.

.

kaczmarkiewicz2.

Malując miniaturowy portrecik młodego mężczyzny artysta zmodyfikował klasyczną ikonografię starożytnego boga piękna, światła, muzyki, patrona sztuki i poezji, przewodnika muz, jednocześnie najmłodszego pośród olimpijskiego zgromadzenia bogów (brak łuku i liry). Przy neorenesansowej formie popiersia o modelowanych laserunkowo rysach twarzy i linearnych, „ostro ciosanych” fałdach szat, artysta nie zapomniał bowiem o charakterystycznym dla wizerunków Apolla uczesaniu (por. Apollo Belwederski) – smukłą, androgeniczną twarz otaczają skręcone, złote pukle, część kosmyków została spięta na czubku głowy złotą broszką, tworząc rodzaj oryginalnej, kokardy czy koka. Także okalająca ramiona tkanina przywodzi na myśl luźno narzucone draperie antycznych bohaterów.

Gwasz, papier; wym.: 16,5 x 8 cm; nie sygn. Praca podklejona autorsko na kolorystycznie dobrany karton; oprawiona i za szkłem.Portret ujęty w rękopiśmiennym katalogu twórczości artysty sporządzonym w latach 1932-1957.1300

.

DA” Rempex” – 18 kwietnia 2007.1200ns

kaczmarkiewicz5

.

„Nautilus”  Galeria i Dom Aukcyjny, Aukcja Dzieł Sztuki – 16 kwietnia 2016

.

kaczmarkiewicz4.

kaczmarkiewicz6

Profil mężczyzny (Ego)

Gwasz, papier; wym.: 31 x 22,7 cm; sygn. na odwrocie oprawy: Jan Kaczmarkiewicz. Praca oprawiona, za szkłem.Kompozycja ujęta w rękopiśmiennym katalogu twórczości artysty sporządzonym w latach 1932-1957. 2300s

.

„Nautilus”  Galeria i Dom Aukcyjny, Aukcja Dzieł Sztuki – 16 kwietnia 2016

.

kaczmarkiewicz3

Portret prof.Romualda Twardowskiego, 1953, gwasz, papier; wym.: 15 x 9,5 cm; kartonik z rysunkiem naklejony autorsko na jedwabny podkład. Całość oprawiona w oryginalną ramkę, za szkłem. 1200s

Read Full Post »

Józef Sonntag urodzony w Dreźnie w 1784 roku, miniaturzysta ,malarz portretów i pejzaży olejnych,litograf. Od 1805 do ok.1815 był czynny w Wiedniu.Później przez jakiś czas w Warszawie a w 1825 osiedlił się na stałe w Krakowie, gdzie został nauczycielem rysunku w Liceum św.Barbary.Jako miniaturzysta pozostawał początkowo pod wpływem Fugera i Grassiego- wówczas jego prace odznaczały się szarą tonacją.W późniejszym okresie swojej twórczości ulega wpływom Marszałkiewicza.Jako malarz i zarazem doświadczony litograf i biegły portrecista współpracował w Warszawie z Ludwikiem Letronne,artystą francuskim.Sonntag sygnował swoje prace nazwiskiem,często umieszczał obok datę.

Zmarł w Krakowie w 1834 roku.

http://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/jozef-sonntag

 

Muzeum Narodowe w Warszawie

min4444

Alfred I hr. Potocki, pierwszy ordynat na Łańcucie (1786-1862) ,1829 , gwasz kość, 10,5 x 8,2.

.

sonntag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

…………………………………………………………………………………….

Portret Jana Witta (Iwana Osipowicza de Witt) , rosyjskiego generała kawalerii, miniatura z 1832r.

.

Sotheby – 24.10.2002 , lot.82

.

j.sonntag

JOSEPH SONNTAG

Officer wearing a blue Uniform with mauve Facings, signed and dated 1831, 6,5 cm , Est 600-800GBP

.

Coutau-Begarie, Paris 14 Novembre 2014 , Russian Art ,lot 407.

.

sontag5555

.

Portret przedstawia Gabrielę hr.Tarnowską z Małachowskich herbu Nałęcz (1800-1862) w stroju ślubnym. Ceremonia zaślubin z Janem Bogdanem hr.Tarnowskim herbu Leliwa (1805-1850) odbyła się 3 listopada 1829 roku.

sygnowany i datowany 1833, wymiary  7,5 x 6,0 cm. ramka 14,0 x 11,5 cm.

.

Muzeum Narodowe w Krakowie

.

.

Maria Małachowska z Tarnowskich (1807 – 1870) córka Jana Feliksa Tarnowskiego i Walerii ze Stroynowskich, żona Onufrego hr Małachowskiego.

sygnowany i datowany 1823, wymiary 6.4 x 4.2 cm

10 grudnia 2019

Kolekcja prywatna – Polska

.

Read Full Post »

Older Posts »