Feeds:
Posty
Komentarze

Tylko do  27 listopada w Muzeum Pana Tadeusza we Wrocławiu prezentowana będzie wystawa miniatur podarowanych Ossolineum przez Fundacje Lanckorońskich.Obok tych przepięknych, małych dzieł sztuki znajdziemy interesującą  ekspozycje poświęconą Adamowi Mickiewiczowi oraz czasom w których żył i tworzył.Część wystawy  zatytułowanej „Misja: Polska” zadedykowana jest Władysławowi Bartoszewskiemu i Janowi Nowakowi-Jeziorańskiemu, którzy przekazali swoje zbiory Zakładowi Narodowemu im. Ossolińskich.

Byłem, widziałem i polecam.

Zbiór 43 miniatur trafił do Ossolineum we Lwowie w drugiej połowie 1939 r. i został przekazany przez Karolinę Lancokorońską w depozyt. Po wojnie miniatury, wraz z częścią ossolińskich zbiorów, przewieziono ze Lwowa do Krakowa, skąd w latach 50. XX w. przekazane zostały do wrocławskiego ZNiO . W lipcu 2016 r. został podpisany akt darowizny  miniatur na rzecz Ossolineum.

Przedstawiam kilka zdjęć z wystawy oraz zdjęcia wybranych eksponatów ze zbioru.

.

lanc14.

mpt1.

mpt4.

lanc13.

lanc17.

Carl Hummel(1769-1840) – dzieci hrabiego Antoniego Lanckorońskiego, 1805

.

lanc2.

.

friedrich_heinrich_fuger_-_anna_z_sapiehow_potocka.

Henryk Fuger (1751-1818) – Hanna Potocka z Sapiechów (1758-18130), ok.1796

.

lanc21.

Bernard de Guerard (ok. 1770-1836) – Wanda z Potockich Uruska (1788-1876), ok.1812

.

lanc22.

Artysta anonimowy – Seweryna z Potockich Sobańska, ok. 1815

.

emma-z-potockich-starzewska

.

Bernard de Guerard (ok. 1770-1836) – Emma z Potockich Strzyżewska, ok.1812

emile-bernhard-chevalier-de-guerard-paulina-z-potockich-lubienska-1793-1858.

Bernard de Guerard (ok. 1770-1836) – Paulina z P0tockich Łubieńska(1793-1858), ok. 1812

.

lanc12

.

sophie-lienard-czynna-1842-1845-mezczyzna-w-czarnym-mundurze-emalia-porcelana-13-x-105-cm

.

Sophie Liénard (czynna 1842-1845)- mężczyzna w czarnym mundurze, ok. 1830

.

fundacja-lanckoronskich.

Artysta nierozpoznany – oficer w granatowym mundurze.

.

lanc8.

Augustyn Ritt(1765-1799) – Mikołaj Gołowin(1759-1821), ok. 1795

.

lanc1

.

lanc3.

wg Bacciarellego – Franciszek Salezy Potocki (1700-1772)

.

lanc4

.

lanc5.

Johannes Zehngraf (1857-1908) –  Małgorzata Lanckorońska (1863-1954)

.

lanc6.

Artysta nierozpoznany –  Leonia z Potockich Lanckorońska (1821-1893)

.

lanc7

.

Artysta nierozpoznany – Dama z perłami, koniec w. XVIII

.

Kazimierz Lanckoroński

.

Karl Jakob Friedrich Leybold (1786-1844) – Kazimierz Lanckoroński (1802-1874), 1820

.

Ludwika z Rzewuskich Lanckorońska.

Jean Baptiste Isabey (1767-1855) – Ludwika z Rzewuskich Lanckorońska (1774-1839), 1814

.

lanc16

Josef Grassi (około 1758-1838) –  Tadeusz Kościuszko, koniec w. XVIII; gwasz en grisaille, na odwrocie: „Grassi / px”; w ramce metalowej złoconej, wysadzanej diamentami.

.

lanc9

.

Bernard – Leonia z Potockich Lanckorońska (1821-1893), 1846

.

artysta-nierozpoznany-leon-potocki-1790-1860-olej-na-plotnie-owal-216x168-cm-ok-1830.

Artysta nierozpoznany – Leon Potocki (1790-1860), ok.1830

W imieniu jednego z czytelników  bloga chciałbym przedstawić ofertę sprzedaży dwóch prac w miniaturze namalowanych przez Leona Brzezińskiego. Miniatury są sygnowane i datowane rokiem 1857.

Leon Brzeziński urodził się w 1809 r. w Brzozowie k.Kalisza , zmarł w 1865 w Caen we Francji. Uczestniczył w Powstaniu Listopadowym; był kapitanem XIV kaliskiego pułku piechoty liniowej. Po 1831 wyemigrował do Francji i tam poświęcił się malarstwu miniaturowemu. Jego prace znajdują się w zbiorach m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie.

Wszelkie pytania proszę  kierować  pod mailowy adres – empr@wp.pl

.

Brzeziński1.

Brzeziński

mpt

 

 

 

 

W dniach od 23 września do 27 listopada 2016 r. na pierwszym piętrze  Muzeum Pana Tadeusza w sali Biblioteka zostanie zaprezentowany zbiór miniatur i rękopisy podarowane Zakładowi Narodowemu im. Ossolińskich przez Fundację Lanckorońskich oraz Piotra Pinińskiego.

Miniatury ze zbioru wybitnego polskiego arystokraty Karola Lanckorońskiego (1848-1933) to unikatowa kolekcja niewielkich rozmiarów dzieł sztuki o wysokiej klasie artystycznej i znacznej wartości historycznej. Zawiera wizerunki przodków oraz podobizny znakomitości historycznych, niektóre z nich są autorstwa wybitnych artystów: m.in. Jeana Baptisty Isabeya, Augustyna Ritta, Henryka Fügera. Eksponowany zbiór obejmuje obiekty wykonane w ciągu trzech stuleci, od XVII do końca XIX wieku i daje prawdziwy przegląd technik miniatorskich: malowane olejno na pergaminie, akwarele i gwasze na kościanej płytce oraz miniatury wykonane na podkładzie fotograficznym. Na wystawie eksponowane są również cenne iluminowane rękopisy pochodzące z XV-XIX wieku, które w darze przekazał Piotr Piniński, potomek i spadkobierca prof. Leona hrabiego Pinińskiego, znanego prawnika, namiestnika Galicji, kolekcjonera i mecenasa sztuki.

Miniatury i rękopisy prezentowane są w sali Biblioteka. Przywołuje ona ważną dla romantyków przestrzeń pasji do zbierania książek, a także miejsce wiedzy i inspiracji twórczej. W XIX wieku bibliofilstwo wpisywało się w ogólny trend kolekcjonerstwa, niezmiernie rozpowszechniony wśród bogatszych warstw. Jednym z przejawów tego typu działalności było tworzenie zbiorów o charakterze artystycznym, w tym miniatur. Nierzadko biblioteka jako źródło wiedzy współegzystowała w jednym pomieszczeniu z gabinetem kolekcjonera.

Unikatowe 43 miniatury są umieszczone na półkach bibliotecznych, rękopisy natomiast prezentowane są w wysuwanych szufladach. Umieszczenie cennych iluminowanych manuskryptów w szufladach pozwoli na ich bliższy ogląd, a także chroni przed stałą, niekorzystną ekspozycją na światło. Prezentację miniatur uzupełnia wystawa w Galerii Ossolińskiej na dziedzińcu Muzeum Pana Tadeusza, dzięki której będzie można dowiedzieć się więcej o historii tej kolekcji oraz poznać wiele ciekawostek z życia osób z nią związanych.

Tło historyczne kolekcji

Wystawa zorganizowana została z okazji podpisania w czerwcu 2016 roku aktu darowizny kolekcji miniatur. Dokument sygnowany przez prezesa Fundacji, Piotra Pinińskiego i dyrektora Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, Adolfa Juzwenkę uregulował status prawny tego cennego zespołu muzealiów. Został on złożony na przełomie lat 1939-40 jako depozyt wojenny w lwowskim Muzeum Lubomirskich (wchodzącym w skład Zakładu Narodowego) przez rodzeństwo – Karolinę i Antoniego Lanckorońskich. Po wojnie miniatury, wraz z częścią ossolińskich zbiorów, przewieziono do Krakowa, skąd w latach 50. XX w. przekazane zostały do wrocławskiego Ossolineum.

 

Kazimierz Lanckoroński

Karl Jakob Friedrich Leybold – Kazimierz Lanckoroński

Darowana kolekcja miniatur pochodzi ze zbioru Karola Lanckorońskiego (1848-1933), wybitnego polskiego arystokraty, dostojnika na dworze austro-węgierskim, intelektualisty,  archeologa, znawcy sztuki, kolekcjonera i mecenasa. Jego działalność pro publico bono kontynuowały dzieci – Antoni (1882-1965), Karolina (1898-2002) i Adelajda Lanckorońscy (1905-1980).

 

Ludwika z Rzewuskich Lanckorońska
Jean Baptiste Isabey – Ludwika z Rzewuskich Lanckorońska

Karolina Lanckorońska, inicjatorka powołania Fundacji Lanckorońskich, instytucji znakomicie wspierającej polską humanistykę,  to jedna z najbardziej zasłużonych osób dla polskiej nauki i kultury XX w. Przed II wojną światową związana była z lwowskim środowiskiem naukowym. Jest pierwszą kobietą w Polsce, która uzyskała habilitację z zakresu historii sztuki (na Uniwersytecie Jana Kazimierza).  W czasie wojny, jako żołnierz polskiego Podziemia, zaangażowała się w działalność konspiracyjną, była aresztowana przez Gestapo, więziona w Ravensbrück.  Po wojnie zamieszkała w Rzymie, aktywnie wspomagając polską naukę i polskie instytucje emigracyjne. Odziedziczoną po ojcu znakomitą kolekcją sztuki obdarowała Zamek Królewski na Wawelu i Zamek Królewski w Warszawie; ponadto w Krakowie Polską Akademię Umiejętności, Bibliotekę Jagiellońską i Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w Warszawie Muzeum Narodowe oraz Muzeum Wojska Polskiego.

 

Dzieci hrabiego Antoniego Lanckorońskiego
Carl Hummel – Czworo dzieci hrabiego Antoniego Lanckorońskiego

Przekazany do Ossolineum zbiór miniatur jest charakterystyczny dla arystokratycznej, rodzinnej kolekcji. Zawiera wizerunki przodków oraz podobizny znakomitości historycznych, niektóre z nich są autorstwa wybitnych artystów: m.in. Jeana Baptisty Isabeya, Augustyna Ritta, Henryka Fügera. Obejmuje obiekty reprezentujące różnorodne epoki i techniki wykonania. Od najstarszej, XVII–wiecznej miniatury z portretem Zygmunta III, malowanej olejno na pergaminie; poprzez XVIII-wieczne wizerunki malowane akwarelą i gwaszem na kościanej płytce, oprawiane w medaliony; XIX–wieczne malowane akwarelą na papierze lub wykonane w technice emalii na porcelanie; aż do malowanego u schyłku XIX w. przez Johannesa Zehnagrafa na podkładzie fotograficznym portretu Margarethe z Lichnowskich Lanckorońskiej, matki Karoliny Lanckorońskiej.

 

Mikołaj Gołowin
Augustyn Ritt – Mikołaj Gołowin

Dar miniatur stanowi okazję do przypomnienia donacji cennych iluminowanych rękopisów z XV-XIX wieku podarowanych Zakładowi Narodowemu im. Ossolińskich przez Piotra Pinińskiego w roku 2012. Manuskrypty pochodzą z kolekcji Mieczysława Pinińskiego (1895-1945), odziedziczonej po prof. Leonie Pinińskim (1857-1938), kolekcjonerze i mecenasie sztuki, znanym prawniku, namiestniku Galicji, profesorze Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.  Manuskrypty pochodzą z kolekcji, którą w 1938 roku Mieczysław hrabia Piniński spadkobierca Leona zapisał Państwu Polskiemu.

 

Muzeum Pana Tadeusza

Kamienica Pod Złotym Słońcem , Rynek 6, 50-126 Wrocław

czynne: wtorek-niedziela 10:00-18:00

http://www.muzeumpanatadeusza.pl/

 

 

 

 

 

Dear friends and colleagues,

with pleasure we would like to inform you again about the 2nd International Symposium organized by the Tansey Miniatures Foundation. No less than 23 speakers from all over the world will meet from November 11th to 13th 2016 in Celle and present specific aspect of portrait miniatures (for detailed program see attachment). Again, a conscious decision was made to cover a broad spectrum. It is precisely the consideration of miniature painting from various viewpoints that opens up an in-depth understanding of this special form of portraiture.

The symposium will be held on the occasion of the planned opening of the sixth exhibit of the Tansey Miniatures Foundation and the publication of the accompanying catalogue, Miniatures from the Baroque Period in the Tansey Collection. The conference will be in English. Admission is free.

program-2nd-international-symposium-tansey-miniatures-foundation

Anne Grabowsky M.A.

Assistenz der Leitung Residenzmuseum im Celler Schloss

 

 

 

 

Jean Baptiste Isabey (1767-1855), "Ludwika z Rzewuskich Lanckorońska (1774-1839)", 1814, akwarela na papierze

Dnia 8 lipca br. w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich odbyła się uroczystość podpisania aktu darowania przez Fundację Lanckorońskich 43 miniatur portretowych. To unikatowa kolekcja niewielkich rozmiarów dzieł sztuki o wysokiej klasie artystycznej i znacznej wartości historycznej. Dokument podpisany przez prezesa Fundacji Piotra Pinińskiego i dyrektora ZNiO Adolfa Juzwenkę ureguluował status prawny tego cennego zespołu muzealiów. Został on złożony na przełomie lat 1939-40 jako depozyt wojenny w lwowskim Muzeum Lubomirskich (stanowiącym część Zakładu Narodowego) przez rodzeństwo – Karolinę i Antoniego Lanckorońskich. Po wojnie miniatury, wraz z częścią ossolińskich zbiorów, przewieziono do Krakowa, skąd w latach 50. XX w. przekazane zostały do wrocławskiego ZNiO.

Darowana kolekcja pochodzi ze zbioru Karola Lanckorońskiego (1848-1933), wybitnego polskiego arystokraty, dostojnika na dworze austrowęgierskim, intelektualisty, archeologa, znawcy sztuki, kolekcjonera i mecenasa. Jego działalność pro publico bono kontynuowały dzieci – Antoni (1882-1965), Karolina (1898-2002) i Adelajda Lanckorońscy (1905-1980).

Karolina Lanckorońska, założycielka Fundacji Lanckorońskich, instytucji znakomicie wspierającej polską humanistykę, to jedna z najbardziej zasłużonych osób dla polskiej nauki i kultury XX w. Przed II wojną światową związana była z lwowskim środowiskiem naukowym. Jest pierwszą kobietą w Polsce, która uzyskała habilitację z zakresu historii sztuki (na Uniwersytecie Jana Kazimierza). W czasie wojny, jako żołnierz polskiego Podziemia zaangażowała się w działalność konspiracyjną, była aresztowana przez Gestapo, więziona w Ravensbrück. Po wojnie zamieszkała w Rzymie, aktywnie wspomagając polską naukę i polskie instytucje emigracyjne. Odziedziczoną po ojcu znakomitą kolekcją sztuki obdarowała Zamek Królewski na Wawelu i Zamek Królewski w Warszawie; ponadto w Krakowie Polską Akademię Umiejętności, Bibliotekę Jagiellońską i Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w Warszawie Muzeum Narodowe oraz Muzeum Wojska Polskiego.

Przekazany do Ossolineum zbiór miniatur jest charakterystyczny dla arystokratycznej, rodzinnej kolekcji. Zawiera wizerunki przodków oraz podobizny znakomitości historycznych, niektóre z nich są autorstwa wybitnych artystów: m.in. Jeana Baptisty Isabeya, Augustyna Ritta, Henryka Fügera. Obejmuje obiekty reprezentujące różnorodne epoki i techniki wykonania. Od najstarszej, XVII-wiecznej miniatury z portretem Zygmunta III, malowanej olejno na pergaminie; poprzez XVIII-wieczne wizerunki malowane akwarelą i gwaszem na kościanej płytce, oprawiane w medaliony; XIX-wieczne malowane akwarelą na papierze lub wykonane w technice emalii na porcelanie; aż do malowanego u schyłku XIX w. przez Johannesa Zehnagrafa na podkładzie fotograficznym portretu Margarethe z Lichnowskich Lanckorońskiej, matki Karoliny Lanckorońskiej.

Uroczystości towarzyszył pokaz wybranych obiektów.

 

oss5

 

oss logo

 www.ossolineum.pl/index.php/fundacja-lanckoronskich-dla-ossolineum/

 

oss1

.

oss2

.

oss3

.

oss4

Zdjęcia zostały pobrane ze strony http://www.dzieje.pl

http://www.radiowroclaw.pl/articles/view/55810/Historyczny-dar-dla-Zakladu-Narodowego-im-Ossolinskich

 

 

W historii miniatury spotykamy się z portretami miniaturzystów, które w czasach późniejszych odwzorowane zostały ręką innego twórcy. Nie mam na myśli prac fałszerskich  z reguły o niskim poziomie artystycznym, gdzie znajdujemy podrobione sygnatury. Tematem tego krótkiego  wpisu będą prace artystów, którzy mierząc się z poprzednikami pozostawili podpis z własnym nazwiskiem.

Oto trzy przykłady:

1.Moritz Michael Daffinger i jego portret szwedzkiej księżniczki  Cecylii, córki króla Gustava IV Adolfa, powtórzony przez jego ucznia Emanuela Thomasa Petera.

.

Daf.

2.Portret trzech sióstr – hrabianek Thun von Hohenstein, wykonany w 1788 roku przez Friedricha Heinricha Fuegera oraz kopie namalowane przez Wincentego Lesseura z 1792 roku oraz Roberta Kraussa z 1860 roku.

hrabianki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

……………………………………………………………………………………………………………………………

Kruss.

25 marca 2017

After Friedrich Heinrich Fuger , Austrian/German (1751 – 1818), Painting on ivory, signed Fuger and dated 1786, 7 x 5 1/4 in. (8 x 13.5 cm), provenance: From the Estate of Victor Von Klarwill

.

3.Portret Adama Potockiego (1822-1872) syna Artura i Zofii z Branickich z Krzeszowic. Oryginał M.M.Daffingera i kopia E.T.Petera. Obie prace w zbiorach MN w Warszawie.

Adam PotockiAdam Potocki. pet n daff

 

 

 

 

 

 

 

………………………………………………………………………………………………………………………………….

Zaintersowanie dzisiejszym tematem nie pozostaje bez przyczyny.W ostatnim czasie nabyłem miniaturę przdstawiającą kobiecy portret, oprawiony w piękną ramkę ze złoconego brązu. Praca sygnowana jest nazwiskiem Moritza Michaela Daffingera i datowana na rok 1832. Uwieczniona dama, zapewne z wyższych sfer swoich czasów, nie została rozpoznana przez dom aukcyjny, który wystawił miniaturę do sprzedaży.W pierwszych swoich poszukiwaniach znalazłem portret tej samej kobiety w kopii namalowanej przez innego miniaturzystę – Adolfa Theera. Jest on oferowany przez wiedeński antykwariat i niestety również występuje jako anonimowy wizerunek młodej „lady”. Zamieszczam zdjęcia obu prac i zwracam się do Was drodzy przyjaciele i szanowni czytelnicy bloga z prośbą o pomoc w ustaleniu jej tożsamości. Będę wdzięczny za  wszelkie opinie i sugestie pozwalające znaleźć odpowiedź na moje pytanie.

.

daff2

Moritz Michael Daffinger (1790–1849) – akwarela i gwasz na kości słoniowej, sygnowany Daffinger 1832”, wymiary 11.2 x 9 cm. 

.

A.Theer n.Daffinger

Adolf Theer (1811-1868) – akwarela i gwasz na kości słoniowej,sygnowany „Adolf Theer Vienna” ,wymiary 11,6 x 9,2 cm.

Adolf Theer był jednym z trzech braci, malarzy z rodziny Theer.W  1820 roku  razem z Robertem (1808-1863) i Albertem (1815-1902) zaczął doskonalić swoje umiejętności  na Akademii Wiedeńskiej, w tym malarstwo w miniaturze u Moritza Michaela Daffingera.

.

daffa1

M.M Daffinger

.

a-theer2

A.Theer

.

daffab2

M.M Daffinger

.

Theer1

A.Theer

.

daffab

 

M.M Daffinger

.

Theer2

A.Theer

.

daffad2

M.M Daffinger – sygnatura

.

A.Theer

A.Theer – sygnatura

http://www.altekunst-vienna.com/frontend/scripts/index.php?groupId=0&productId=2406&setMainAreaTemplatePath=mainarea_productdetail.html&query.   
https://www.the-saleroom.com/en-gb/auction-catalogues/bolland-and-marotz/catalogue-id-bum10002/lot-2a18f51d-42d4-454b-8df0-a5d500c33933

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Odznaczony – nierozpoznany.

 

Na rynku pojawił się portret mężczyzny odznaczonego Orderem Orła Białego.        W opisie brakuje  jakichkolwiek informacji ułatwiających identyfikacje. Moje dotychczasowe poszukiwania pozostają bezowocne.

Może wśród  czytelników bloga znajdę pomoc.

 

polrus2

07 kwietnia 2016

Otrzymałem informacje, że może to być portret Stanisława Kostki Potockiego, który otrzymał order w 1781 roku.

 

Stanisław kostka potocki

 

Stanisław kostka potocki2

05 grudnia 2016

 

potocki-aleksander