Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for the ‘Varia’ Category

 

.

 

………………………………………………………..Isaac Oliver

Jedna z angielskich miniatur autorstwa Isaaca Olivera została kupiona przez National Trust. Wycenione pierwotnie na sumę 5,2 milionów funtów dzieło, dzięki ulgom zostało nabyte do publicznej kolekcji za 2,1 miliony funtów. Nawet ta niższa kwota okazuje się najprawdopodobniej rekordem cenowym, jeśli chodzi o sprzedaż brytyjskich miniatur.

Ikona datowana na lata 1610-1614 stanowi wizerunek Edwarda Herberta , barona z Cherbury, filozofa, myśliciela religijnego, poety, polityka i dyplomaty. Dzieło obrazuje go jako młodego, pogrążonego w melancholii kochanka, odpoczywającego nad brzegiem strumienia w lesie. Spoczywająca na nim tarcza przedstawia obraz krwawiącego serca. Miniaturę będzie można zobaczyć na wystawie w średniowiecznym zamku Powis, obiekcie znajdującym się pod opieką brytyjskiej organizacji National Trust i ulokowanym w pobliżu Welshpool w Walii.

 

 

Prywatny sprzedawca dzieła nie został zidentyfikowany, jednak uważa się, że jest on potomkiem bohatera z obrazu. Przejęcie miniatury nastąpiło wskutek finansowego wsparcia Narodowego Funduszu Heritage Memorial, który zapewnił kwotę w wysokości 1,5 miliona funtów oraz Funduszu Sztuki (300 tys. funtów). Reszta kosztów nabycia dzieła została poniesiona przez National Trust. Z kolei, proces sprzedaży zaaranżowany został przez londyńskiego przedstawiciela Omania Art.

Miniatura autorstwa Isaaca Olivera w tym momencie wymaga renowacji, ponieważ w nielicznych miejscach na przedstawieniu obsypuje się farba. Pigmenty zostaną zbadane pod kątem ich wrażliwości na światło.  Po przejściu renowacji i ponownym ulokowaniu miniatury w zamku, otrzyma ona swoją własną przestrzeń wystawienniczą.

Katarzyna Zahorska – portal Rynekisztuka.pl

.

 

 

Reklamy

Read Full Post »

Podczas wizyty w Kopenhadze miałem okazje zwiedzić kilka miejscowych zabytków. Oto krótka relacja z pobytu w Zamku Rosenborg oraz Pałacu Amalienborg, w których znajdziemy zbiory miniatur portretowych.

 

Rosenborg Castle

Zamek Rosenborg uważany jest za jeden z najpiękniejszych zamków królewskich w Europie, i to nie tylko zasługa jego luksusowych wnętrz oraz wyjątkowego bogactwa kolekcji. Mury zamku kryją szereg komnat prezentujących różne style, poczynając od epoki Chrystiana IV, na panowaniu Fryderyka VII kończąc. Najbogatsza pod względem dekoracji jest tak zwana Sala Rycerska, kluczowymi obiektami której są dwa w trony. Trony te  wykorzystywane były przez duńskich monarchów podczas ceremonii koronacyjnych, od lat 1870 po 1940. Tron Króla wykonany jest z marmuru i kła narwala, а tron Królowej – ze srebra. Wokół nich znajdują się heraldyczne symbole królów duńskich – zastygłe w walecznych pozach srebrne lwy.

Drugim najbardziej popularnym wśród turystów zwiedzanym pomieszczeniem  jest Skarbiec Królewski, podzielony na dwa poziomy. Na górnym zobaczyć można kosztowności pochodzące z królewskiego domu: bogato dekorowane laski i szpady; siodła przyozdobione złotem i kamieniami; różnorakie przedmioty codziennego użytku, wykonane ze złota, kamieni szlachetnych oraz kości słoniowej. Dolny poziom poświęcony jest królewskim insygniom koronacyjnym. Mieści się tu także komplet, obecnie wykorzystywany przez królów Danii. Ponadto, skarbiec ten stanowi miejsce schronienia zarówno dla korony Chrystiana IV, zwanej niekiedy najpiękniejszą koroną epoki renesansu, jak i miecza oraz berła, wykonanych w połowie 17 wieku.

Kolekcja miniatur, całkiem okazała, wyeksponowana jest  w kilku zamkowych pomieszczeniach.

.

.

.

.

.

 

.

.

……………………………………………………………………………………………………………………………………..

 

 

 

………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Amalienborg Palace

Amalienborg to oficjalna rezydencja duńskich rodzin królewskich od 1794 roku. Obiekt nazywany jest zimowym pałacem królewskim, ponieważ zwykle jest wykorzystywany przez duńskich monarchów o tej porze roku.
Zespół pałacowy składa się z czterech identycznych XVIII-wiecznych pałaców zbudowanych wokół ośmiokątnego placu i jest jedną z największych atrakcji turystycznych Kopenhagi. Szczególnie oczekiwana jest uroczysta zmiana warty. Codziennie w południe można oglądać gwardzistów królewskich w czarno-niebieskich historycznych mundurach i charakterystycznych czapkach z futra niedźwiedziego, przekazujących posterunek. W niedzielę podczas, obecności królowej w pałacu, zmiana warty ma szczególnie uroczystą oprawę z udziałem wojskowej orkiestry.

W salach udostępnionych dla turystów znajdziemy ekspozycje miniatur portretowych.

.

.

.

.

Read Full Post »

Filmowa relacja z II Międzynarodowej Konferencji ” Portrait Miniatures, Artists, Functions and Collections ” zorganizownej przez Fundację Tansey Miniatures. Spotkanie miało miejsce w Zamku Celle w dniach od 11 do 13 listopada 2016 roku.

.

Read Full Post »

Pani Lidia Zdzieszyńska to nasza – warszawska malarka,współcześnie tworząca portrety w miniaturze.  Opanowanie warsztatu godne starych mistrzów. Poniżej najnowsza praca  oraz link do bloga Pani Lidii z ciekawym wpisem o tym jak powstają jej miniatury.

 

 

Miniatura, akwarela na ivorine (sztuczna kość), 6,5×9,5 cm 2017

 

 

https://artlidia-zzyciamalarki.blogspot.com/2017/05/portret-w-miniaturze-krok-po-kroku.html

 

 

Read Full Post »

Dzisiaj przedstawiam artykuł jaki ukazał się w 1922 roku na łamach Tygodnika Ilustrowanego. W tekście m.in. rozważania o fałszerstwach miniatur. Mnie podoba  się zdanie, które pozostaje aktualne i w naszych czasach. „Sztuka więc jest szczeblem, po którym „nowi ludzie” starają się dojść do tych wyżyn – gdzie dobry smak i wytworność zbliżają ku sobie wszystkich bez względu na ich pochodzenie”.

.

Tygodnik Ilustrowany 1922

.

Miniatury-2

Read Full Post »

Absolutny news –  wiadomość z dzisiejszego przedpołudnia..Do kraju powróciła miniatura, która znajdowała się w katalogu strat wojennych, lat 1939-1945, prowadzonym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Odzyskane dzieło przedstawia popiersie nieznanej z imienia damy sportretowanej na tle obłoków. Autorką miniatury jest Aimée Zoe Lizinka de Mirbel (ur. w 1796 r. w Cherbourgu, zm. w 1849 r. w Paryżu). Artystka należała do najbardziej wziętych i uznanych miniaturzystek swojego czasu. Miniatury jej pędzla znajdują się głównie w Paryżu (Luwr), Rouen, d’Avignon, w Londynie (Wallace Collection) oraz w Szwajcarii (Ernesta Holzscheitera w Meilen).

Miniatura została podarowana Śląskiemu Muzeum Przemysłu Artystycznego i Starożytności we Wrocławiu przez osobę prywatną w 1900 r.  Już na jesieni 1903 r. obraz eksponowany był na wystawie prezentującej kolekcje miniatur ze zbiorów Muzeum. W 1926 r. obiekt wraz z częścią zbiorów został przekazany do nowopowstałej filii placówki –  Muzeum Zamkowego. Tam dzieło stanowiło ozdobę ekspozycji stałej.

Miniatura pozostawała w gmachu Muzeum Zamkowego aż do 1942 r. Wówczas, w obliczu zagrożenia działaniami wojennymi, zapadła decyzja o ewakuacji zabytków do wcześniej przygotowanych składnic zlokalizowanych na terenie Dolnego Śląska. Jak wynika z zachowanych dokumentów, cała kolekcja miniatur Muzeum Zamkowego została wówczas wywieziona przez administrację niemiecką najpierw do składnicy w miejscowości Grodziec (niem. Gröditzberg), skąd następnie we wrześniu 1943 r. trafiła do repozytorium w Nowym Kościele. Gdy w sierpniu 1945 r. na tereny te wkroczyła polska administracja stwierdzono, że składnica wraz z zawartością uległa całkowitemu spaleniu w wyniku działań wojennych. Tym samym należy domniemywać, że miniatura została zrabowana, zanim zbiory strawiły płomienie.

Obiekt po wojnie został uznany za zaginiony. Dzieło zostało zarejestrowane w bazie strat wojennych Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego jako strata Muzeum Narodowego we Wrocławiu

 

 

http://dzielautracone.gov.pl/katalog-strat-wojennych/obiekt/?obid=5295

……………………………………………………………………………………………………………..

 

………………………………………………………………………………………………………………………………..

To obraz o wybitnych walorach artystycznych – mówił w piątek w Zachęcie minister kultury Piotr Gliński. W uroczystości przekazania „Portretu Damy” do Muzeum Narodowego we Wrocławiu wziął udział Paul W. Jones, ambasador USA w Polsce.

– Mamy szczęśliwy powrót tej pięknej miniatury do polskich zbiorów publicznych. Nie byłby on możliwy, gdyby nie wieloletnia współpraca polsko-amerykańska w zakresie restytucji dóbr kultury. Miniatura ta mimo niewielkich rozmiarów prezentuje niezwykłą wartość dla polskich zbiorów publicznych. Jest to bowiem dopiero drugie dzieło tej wybitnej artystki w rodzimych kolekcjach muzealnych (…) „Portret damy”, mimo że osoba portretowana pozostaje dla nas ciągle anonimowa, to dzieło o wybitnych walorach artystycznych” – mówił minister.

 

Nieznajoma w obłokach………………………

Obraz przedstawia popiersie nieznanej damy na tle obłoków. Jego autorką jest Aimee Zoe Lizinka de Mirbel, uczennica Jean-Baptiste Augustina, oficjalna malarka dworu Ludwika XVIII.

We wrześniu 2013 r. resort kultury znalazł dzieło na stronie internetowej poświęconej miniaturom. Ustalono, że jest w prywatnej kolekcji amerykańskiej i podjęto rozmowy w sprawie jego zwrotu. Nie przyniosły one rezultatu, więc w kwietniu 2016 r. MKiDN zwróciło się o pomoc do biura FBI w Warszawie. Dzięki działaniom Federalnego Biura Śledczego obraz odzyskano.

– Dzieło po ponad 70 latach powraca dziś do wrocławskich zbiorów. Od 1943 r. jego losy spowija tajemnica. Miejsce, gdzie było przechowywane spłonęło, więc to jest dowód na to, że ktoś musiał wcześniej wykraść czy przenieść tę miniaturę w inne miejsce. Nasi specjaliści śledzą to, co się dzieje na rynku dzieł sztuki, w internecie, co można identyfikować, dlatego te nasze wysiłki są w miarę efektywne i taki był też początek odzyskiwania tej miniatury (…) Okazało się, że dzieło zostało nabyte przez kolekcjonera w jednym z paryskich antykwariatów – powiedział wicepremier Gliński. Jak podkreślił, miniaturę charakteryzuje „subtelne przedstawienie twarzy, świeży, świetlisty, niemal transparentny koloryt, zaś tło cechują wręcz impresjonistyczne efekty”.

Wicepremier, minister kultury Piotr Gliński (C), ambasador USA w Polsce Paul W. Jones (P) oraz dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu Piotr Oszczanowski podczas uroczystości przekazania miniatury Aimee Zoe Lizinki de Mirbel „Portret damy”. Fot. PAP/P. Supernak

Czapka więźnia, kielich mszalny

Gliński podkreślił, że odzyskanie „Portretu damy” to kolejny sukces ministerstwa. Zaznaczył, że w tym przypadku we współpracy z FBI, dzięki której dotąd udało się także odzyskać m.in. czapkę więźnia z Majdanka i XVII-wieczny kielich mszalny.

– To odzyskiwanie utraconych dzieł sztuki różnie wygląda na różnych kierunkach. Stosujemy różne metody – czasami je wykupujemy, czasami to wieloletnie procedury prawne. Jak wiadomo, największe kłopoty są z kierunkiem wschodnim. Te największe zwroty stamtąd to był 1956 r., natomiast teraz mamy całą listę dzieł sztuki, które są zidentyfikowane na terenie Federacji Rosyjskiej, ale do nas nie wracają – dodał minister kultury.

Ambasador USA w Polsce Paul W. Jones zaznaczył, że Aimee Zoe Lizinka de Mirbel to mistrzyni miniatury XIX w. – Powrót i repatriacja tego arcydzieła, które zostało zrabowane przez nazistów podczas II wojny, to przykład wyjątkowo skutecznej współpracy pomiędzy ministerstwem kultury i amerykańskim Federalnym Biurem Śledczym. To również kolejny znak głębokiej przyjaźni między Polską a USA. To pokazuje, jak bardzo intensywnie pracujemy na rzecz zwracania dzieł sztuki, które znajdują się poza Polską, do ojczyzny (…) Chciałbym serdecznie pogratulować przedstawicielom ministerstwa i Muzeum Narodowemu we Wrocławiu, gdzie już niebawem mam nadzieję będę mógł podziwiać to dzieło – mówił.

Dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu Piotr Oszczanowski podkreślił, że miniatura to wyjątkowy i bezcenny przykład sztuki doby romantyzmu. Podziękował ministerstwu i jego kadrze zajmującej się odzyskiwaniem naszych strat wojennych.

– Dzięki także znakomitej współpracy ze stroną amerykańską dzisiaj jesteśmy bogatsi o dzieło, które już za moment powróci do zbiorów publicznych i będzie prezentowane. W ciągu ostatnich kilku lat do Wrocławia powróciło szereg wartościowych dzieł sztuki. Skala strat, jakie dotknęły państwo polskie, jest przeogromna. My możemy tylko wspierać te działania ministerstwa i być za to wdzięczni. To dzieło, kiedy w 1900 r. zostało ofiarowane placówce muzealnej, miało służyć społeczeństwu. Dzisiaj przywracamy tę intencję – podsumował.

 

 

 

 

 

Read Full Post »

Tylko do  27 listopada w Muzeum Pana Tadeusza we Wrocławiu prezentowana będzie wystawa miniatur podarowanych Ossolineum przez Fundacje Lanckorońskich.Obok tych przepięknych, małych dzieł sztuki znajdziemy interesującą  ekspozycje poświęconą Adamowi Mickiewiczowi oraz czasom w których żył i tworzył.Część wystawy  zatytułowanej „Misja: Polska” zadedykowana jest Władysławowi Bartoszewskiemu i Janowi Nowakowi-Jeziorańskiemu, którzy przekazali swoje zbiory Zakładowi Narodowemu im. Ossolińskich.

Byłem, widziałem i polecam.

Zbiór 43 miniatur trafił do Ossolineum we Lwowie w drugiej połowie 1939 r. i został przekazany przez Karolinę Lancokorońską w depozyt. Po wojnie miniatury, wraz z częścią ossolińskich zbiorów, przewieziono ze Lwowa do Krakowa, skąd w latach 50. XX w. przekazane zostały do wrocławskiego ZNiO . W lipcu 2016 r. został podpisany akt darowizny  miniatur na rzecz Ossolineum.

Przedstawiam kilka zdjęć z wystawy oraz zdjęcia wybranych eksponatów ze zbioru.

.

lanc14.

mpt1.

mpt4.

lanc13.

lanc17.

Carl Hummel(1769-1840) – dzieci hrabiego Antoniego Lanckorońskiego, 1805

.

lanc2.

.

friedrich_heinrich_fuger_-_anna_z_sapiehow_potocka.

Henryk Fuger (1751-1818) – Hanna Potocka z Sapiechów (1758-18130), ok.1796

.

lanc21.

Bernard de Guerard (ok. 1770-1836) – Wanda z Potockich Uruska (1788-1876), ok.1812

.

lanc22.

Artysta anonimowy – Seweryna z Potockich Sobańska, ok. 1815

.

emma-z-potockich-starzewska

.

Bernard de Guerard (ok. 1770-1836) – Emma z Potockich Strzyżewska, ok.1812

emile-bernhard-chevalier-de-guerard-paulina-z-potockich-lubienska-1793-1858.

Bernard de Guerard (ok. 1770-1836) – Paulina z P0tockich Łubieńska(1793-1858), ok. 1812

.

lanc12

.

sophie-lienard-czynna-1842-1845-mezczyzna-w-czarnym-mundurze-emalia-porcelana-13-x-105-cm

.

Sophie Liénard (czynna 1842-1845)- mężczyzna w czarnym mundurze, ok. 1830

.

fundacja-lanckoronskich.

Artysta nierozpoznany – oficer w granatowym mundurze.

.

lanc8.

Augustyn Ritt(1765-1799) – Mikołaj Gołowin(1759-1821), ok. 1795

.

lanc1

.

lanc3.

wg Bacciarellego – Franciszek Salezy Potocki (1700-1772)

.

lanc4

.

lanc5.

Johannes Zehngraf (1857-1908) –  Małgorzata Lanckorońska (1863-1954)

.

lanc6.

Artysta nierozpoznany –  Leonia z Potockich Lanckorońska (1821-1893)

.

lanc7

.

Artysta nierozpoznany – Dama z perłami, koniec w. XVIII

.

Kazimierz Lanckoroński

.

Karl Jakob Friedrich Leybold (1786-1844) – Kazimierz Lanckoroński (1802-1874), 1820

.

Ludwika z Rzewuskich Lanckorońska.

Jean Baptiste Isabey (1767-1855) – Ludwika z Rzewuskich Lanckorońska (1774-1839), 1814

.

lanc16

Josef Grassi (około 1758-1838) –  Tadeusz Kościuszko, koniec w. XVIII; gwasz en grisaille, na odwrocie: „Grassi / px”; w ramce metalowej złoconej, wysadzanej diamentami.

.

lanc9

.

Bernard – Leonia z Potockich Lanckorońska (1821-1893), 1846

.

artysta-nierozpoznany-leon-potocki-1790-1860-olej-na-plotnie-owal-216x168-cm-ok-1830.

Artysta nierozpoznany – Leon Potocki (1790-1860), ok.1830

Read Full Post »

Older Posts »