Feeds:
Wpisy
Komentarze

Wesołych Świąt !!!

Wszystkim czytelnikom i sympatykom mojego portalu składam serdeczne życzenia radosnych, rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia oraz uśmiechu i życzliwości na każdy dzień  Nowego Roku.

 

Reklamy

W londyńskim DA Sotheby’s odbyła się aukcja „Russian Works of Art, Fabergé and Icons” , na której wystawiono na sprzedaż m.in. trzydzieści portretów w miniaturze. Wysoki poziom artystyczny prac przełożył się na finansowy sukces aukcji. Wśród nazwisk twórców można było znaleźć takie  jak – Heinrich Friedrich Füger, Augustin Ritt,  Vladmir Lukich Borovikovsky.

Nas interesował będzie jednak Pietro de Rossi ( ros. Пётр Осипович Росси), artysta włoskiego pochodzenia ale uznawany za rosyjskiego miniaturzystę. Na aukcji zaprezentowano trzy miniatury jego autorstwa, w tym portret Władysława hr.Pusłowskiego (1801-1859) – członka rodu Pusłowskich, którego znane początki sięgają XVI wieku.

Władysław hr.Pusłowski sprawował funkcje Marszałka Guberni Grodzieńskiej za co został w 1840 roku mianowany kawalerem orderu św. Anny 2 klasy. Po ojcu odziedziczył większość dóbr w guberniach: wileńskiej, mińskiej, kowieńskiej i grodzieńskiej – był panem na Pieskach, Szydłowicach, Tanroginach, Telechanach, Chomsku, Kużyliczynie, Synkowiczach, Knczknryszkach, Puksztanach oraz części Antokola. Był właścicielem wielu ogromnych zakładów fabrycznych koło Słonima i Wilna (min. fabryki sukna, papieru), a także posiadaczem jednej z najlepszych winnic w Margaux  oraz zamku w Alesmes we Francji. W maju 1839 roku poślubił w Petersburgu Genowefę Paulinę Emilię ks. Drucką-Lubecką (1820 – 1867), córkę księcia Ksawerego Drucki-Lubeckiego. Doczekał się 2 synów: Franciszeka Ksawerego hr. Pusłowskiego oraz Zygmunta Władysława Mikołaja hr. Pusłowskiego. Synem Zygmunta był – Ksawery hr. Pusłowski (1875-1968).

Ksawery kontynuował  tradycje kolekcjonerskie swoich przodków a nam jest znany z wystawy miniatur jaka została zorganizowana w 1939 roku  na tle wnętrz jego pałacu w Krakowie.

https://miniatury.wordpress.com/2009/10/14/wystawa-miniatur-w-palacu-hr-puslowskich-w-krakowie/

W katalogu tej wystawy pod pozycją 506 widnieje zdjęcie i opis portretu :

„506. DE ROSSI  PIOTR (1761-1831)  malarz miniatur.
Władysław hr. Pusłowski, marszałek oszmiański (1801- 1859).  W mundurze kapitana „kawalergardów “, czerwonym z niebieskim kołnierzem, na którym „belki“ gwardyjskie srebrne; szlify srebrne.
Mal. na kości, owal: 6,5 x 5,6 cm, oznacz.: „P . de Rossi f.“ . Wł: Ksawery hr. Pusłowski w Kra­kowie”.
.
.
I tenże właśnie portret pojawił się na listopadowej liście aukcyjej DA Sotheby’s.

 

 

.

poz. 315  Pietro de Rossi (1761 – 1831)
PORTRAIT OF COUNT WLADYSLAW JAN ADAM PUSLOWSKI (1801-1859), CIRCA 1825
Watercolour and bodycolour on ivory, four-colour gold mount, chased with leaves and flowers;
signed centre right: P: de Rossi f
.
.
Miniatura uzyskała wysokie przebicie i trafiła zapewne do rosyjskiej kolekcji.

.

Pod adresem  http://www.ejournals.eu/pliki/art/9671/  możemy zapoznać się z interesującym artykułem Pani Katarzyny Bocheńskiej – „Zbiory Pusłowskich – początki formowania się zbioru”.

 

 

Wśród miniatur jakie były licytowane 29 listopada 2018 w berlińskim DA Bassenge znalazły cztery, wyjątkowej urody portrety polskie. Dwa z nich to prace Wincentego Lesseura, niezmiernie rzadko pojawiającego się na rynku aukcyjnym, jedna Stanisława Marszałkiewicza oraz miniatura Michała Weixlbauma z jego pobytu w Polsce. Wszystkie zostały sprzedane. Do zakupu portretu Izabeli Czartoryskiej przymierzało się Muzeum Narodowe w Krakowie ale nie wiem z jakim skutkiem.

.

 

……………………………………………………………………………………………

poz. 6900

 

.

Wincenty de Lesseur [1745-1813]

Portret księżnej Izabeli Doroty Fortunaty Czartoryskiej (1746 – 1835) w pasiastym turbanie.
Podpisany i opatrzony datą w lewym dolnym rogu –  „W. L. / 1800”.
Owal, akwarela i gwasz na kości słoniowej. 6,3 x 4,8 cm. 1500/10000

Izabela Czartoryska polska arystokratka doby oświecenia, żona księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego. Po utracie przez Polskę niepodległości utworzyła pierwsze polskie muzeum w Świątyni Sybilli w Puławach, które wraz ze zbiorami również założonego przez nią w Puławach Domu Gotyckiego stały się zaczątkiem Muzeum Czartoryskich w Krakowie.

.

poz. 6901

 

.

Wincenty de Lesseur [1745-1813]

Portret młodego mężczyzny w historyzującej szacie, z białym, podwójnym kołnierzykiem z koronki, fioletową kurtką, złotym szarfą i czarną pelerynką, na tle pochmurnego nieba.
Podpisany i opatrzony datą w lewym dolnym rogu – „W. L / 1797.”.
Owal, akwarela i gwasz na kości słoniowej. 7,6 x 6,1 cm. 1200/3000

DA Bassenge wskazał, iż sportretowanym może być Lord John Dalrymple, 6. Earl of Stair , który mianowany został  w 1782 roku ambasadorem angielskim w Polsce.

 

poz. 6902

.

Stanisław Marszałkiewicz (1789-1872)

Portret kobiety w czarnym czepku w stylu Tudorów, ozdobiony białymi różami, w czarnej sukni z futerkiem boa oraz trzyrzędowym naszyjniku z pereł na szyi.
Podpisany -„Marszalkiewicz”.  Akwarela i gwasz na kości słoniowej. 10,6 x 8 cm. W pozłacanej oprawie z brązu na drewnianym drewnianym panelu z brązowymi aksamitami. Około 1835 roku. 2000/3750

.

poz. 6908

Michał Weixlbaum (1780-1842)

Portret młodej kobiety w białej sukni z czerwonym szalem oraz złotym grzebieniem w splecionych włosach.
Sygnowany – „Weixlbaum”, okrąg o średnicy 5,6 cm, akwarela i gwasz na kości słoniowej. W ramie z miedzi na prostokątnym panelu z drewna. Około 1815 r. 250/1250

 

 

W ostatnich dwóch miesiącach roku pojawiło się na rynku aukcyjnym wiele polskich miniatur, w tym kilka zupełnie wyjątkowych. Przedstawię je czytelnikom bloga w kilku najbliższych postach.

.

 

 

.

Dzisiaj prezentuje portret księcia Michała Ogińskiego, kompozytora i teoretyka muzyki, pamiętnikarza, uczestnika insurekcji kościuszkowskiej, działacza emigracyjnego po upadku Rzeczpospolitej. W naszej narodowej pamięci Ogiński zapisał się jako autor jednego z najbardziej znanych w Polsce polonezów.

 

 

24 grudnia 2018 , poz.810, 4.000

.

Autorem pracy jest miniaturzystka Nanette Rosenzweig-Windisch (1790-1820), uczennica sławnego Heinricha Fugera w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Z  życiorysu artystki warto odnotować, iż jej panieńskie nazwisko brzmiało Haas ale swoje wczesne prace podpisywała „Rosenzweig”. Możemy zastanawiać się, czy był to artystyczny, dobrze brzmiący pseudonim ( w dosłownym tłumaczeniu „Rosenzweig” to gałąź róż), czy może nazwisko z pierwszego małżeństwa. Pewnym natomiast jest, że przed rokiem 1804 wychodzi zamąż i swoje prace sygnuje nowym nazwiskiem – Windisch. Potwierdzenie tego faktu znajdujemy w petersburskiej gazecie „Severny Vestnik”, 1804, część III ( Nr 7-9), z której dowiedzieć się można było, że „na wystawie Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu (1804) ukazało się pięć miniaturowych portretów nowo przybyłej artystki, pani Windisch”. 

Nanette Rosenzweig-Windisch tworzyła miniaturowe portrety słynnych rodów szlacheckich w Niemczech, Austrii, Polsce i Rosji. W Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się inna miniatura Michała Ogińskiego jej ręki.

http://cyfrowe.mnw.art.pl/dmuseion/docmetadata?id=43462&show_nav=true

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Narodowe Święto Niepodległości to dla nas Polaków jedno z najważniejszych świąt państwowych. Po latach zaborów – niewoli naznaczonej walką, cierpieniem i wysiłkiem wielu pokoleń – nasz kraj odzyskał suwerenność.

Rok 2018 wyznacza rocznicę szczególną – jest to bowiem już setna rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości.

W następstwie działań zaborców w latach 1772, 1793 i 1795 Rzeczpospolita przestała istnieć na mapie Europy. Walka o odzyskanie niepodległości trwała ponad sto lat i naznaczona była ofiarą krwi przelaną w wojnach napoleońskich, w licznych zrywach niepodległościowych, w powstaniu listopadowym i styczniowym. Marzenia o wolności spełniły się wraz z klęską wszystkich trzech zaborców i zakończeniem I wojny światowej. Odbudowa państwowości była procesem złożonym. 10 listopada 1918 r. powrócił do Warszawy, zwolniony z więzienia w Magdeburgu, Józef Piłsudski. 11 listopada 1918 r. podpisano zawieszenie broni na froncie zachodnim. Dekretem z tego samego dnia Rada Regencyjna oddała Józefowi Piłsudskiemu naczelne dowództwo nad wojskiem, a 14 listopada 1918 r. rozwiązała się, przekazując całą władzę nad tworzącym się państwem Józefowi Piłsudskiemu. Od 16 stycznia 1919 r. funkcje premiera i ministra spraw zagranicznych sprawował Ignacy Jan Paderewski.

Dzień 11 listopada ustanowiony został uroczystym Świętem Niepodległości na mocy ustawy z dnia 23 kwietnia 1937 r. o Święcie Niepodległości. Święto to zostało zniesione po II wojnie światowej , a następnie przywrócone ustawą z dnia 15 lutego 1989 r.

W swoim zbiorze posiadam miniaturowe portrety obu wymienionych bohaterów narodowych.Tegoroczne święto jest najlepszą okazją by je zaprezentować.

 

.

Portret Józefa Piłsudskiego namalowany został przez współczesną miniaturzystkę, Panią Jadwigę Kissel-Barnat w listopadzie 1988 roku. Ciekawostką pozostaje fakt, że portret powstał w rocznicę 70 rocznicy odzyskania niepodległości. Stanowił prezent dla profesora Wojciecha Migockiego (1909-1998) absolwenta Politechniki Lwowskiej, architekta, artysty plastyka; o czym mówi zamieszczona dedykacja.

 

.

Niesygnowana miniatura w oleju Ignacego Paderewskiego  jest ze mną od wielu lat. Inspiracją dla autora był niewątpliwie, bardzo znany portret pianisty wykonany przez Lawrenca Alma-Tadema w 1891 roku. Obraz znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Narodowym w Warszawie.

.

.

 

 

 

Decyzję rządu, zatwierdzoną przez cesarza Aleksandra II, w 1861 roku przeniesiono z Petersburga do Moskwy znaczący zbiór książek, monet, rękopisów i innych materiałów etnograficznych i historycznych ze zbioru hrabiego Nikolaja Rumiancewa (1754-1826). Zbiór umieszczony został w Domu Paszkowa, neoklasycystycznej budowli stojącej na wzgórzu z widokiem na zachodnią ścianę Kremla. Muzeum zostało otwarte w maju 1862 roku. Po 1917 roku otrzymało nazwę  Muzeum Rumiancewa (Румянцевский музей).

.

 Dom Paszkowa w XVIII wieku ( wg litografii Gerarda Delabarta).

 

W początkowym okresie muzeum było połączeniem wszystkich moskiewskich zbiorów publicznych, składających się z ośmiu sekcji: rękopisów i rzadkich książek, biblioteki, sztuk pięknych i antyków, zabytków chrześcijańskich, mineralogii, zoologii, numizmatyki i etnografii. Później zbiory mineralogiczne i zoologiczne zostały przeniesione na Uniwersytet Moskiewski. W 1900 r. w muzeum znajdowało się pięć sekcji: biblioteka, dział rękopisów i stare słowiańskie druki książkowe, wydział sztuk pięknych i starożytności klasycznej, wydział etnografii i wydział antyków. Po 1917 roku wszystkie sekcje zaczęły szybko rosnąć, ponieważ prywatne kolekcje zostały skonfiskowane i przeniesione muzeum. Wkrótce nie było wystarczająco dużo miejsca na przejęte przedmioty. W 1922 r. kolekcja obrazów zachodnioeuropejskich artystów została przeniesiona do moskiewskiego Muzeum Sztuk Pięknych. W 1924 r. zarząd naukowy zarządził zamknięcie Muzeum Rumiancewa a jego zbiory zostały rozprowadzane wśród innych muzeów. W Domu Paszkowa przemianowanym na Rosyjską Bibliotekę Publiczną Lenina  pozostała jedynie biblioteka.

.

Dom Paszkowa w XIX wieku (Пашков дом).

.

W kolekcji Nikolaja Rumiancewa znajdowały się polonika a wśród nich prezentowany miniaturowy portret Stanisława Augusta Poniatowskiego.

.

 

http://www.rmuseum.ru/data/catalogue/canvas/rossiya/gtg9504.php

.

W zbiorach znalazł się również portret kanclerza wielkiego litewskiego Joachima Chreptowicza (1729-1812). Ten wielkiej urody olej, autorstwa Józefa Grassiego  znajduje się obecnie w Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie.

.

 

 

 

Dom Aukcyjny Christie’s  wyznaczył na jutro termin aukcji portretów z kolekcji Ernsta Holzscheitera.  Ten wysmakowany zbiór  miniatur ulegnie więc rozproszeniu. Wśród autorów portretów znajdziemy znakomite nazwiska malarzy miniaturowych arcydzieł.

 

Poniżej przedstawiam kilka miniatur ze zbioru kolekcjonera, które mnie podobają najbardziej.

.

.

.

Joseph-Marie Bouton (Franco-Spanish, 1768-1832)
A lady, possibly Baronne Méchin, née Alexandrine-Marie Raoulx (b.c. 1780-1864), in white dress and purple shawl, seated in an interior
Signed ‘Bouton.’ (mid-right)
On ivory
80 mm. diam., octagonal silver-gilt easel-stand frame, engraved ‘par Ch. M. Bouton’ on the reverse

 

.

.

 

Jean-Etienne Liotard (Swiss, 1702-1789)
A young gentleman in blue coat, wearing the badge of the Order of Malta
Signed and dated on the counter-enamel ‘pt. liotard / 1749’
Enamel on copper
Oval, 49 mm. high, cartouche-shaped ormolu frame with tied ribbon surmount

.

 

.

 

François Dumont (French, 1751-1831)
Pierre Simon Benjamin Duvivier (1730-1819), engraver, making a medallion
Signed and dated ‘Dumont / f. l’an. 8.’ (mid-right)
On ivory
84 x 84 mm., gilt-metal frame, inscribed on the reverse ‘P.S.B. Duvivier peint par Franc. Dumont en 1799

.

.

 

 

Ferdinando Quaglia (Italian, 1780-1853)
Ignazio Degotti (d. 1824), celebrated scenographer at the Paris Opéra, seated in a gilded Empire fauteuil carved with lion heads
Signed and dated ‘Quaglia f. 1812.’ (upper right)
On ivory
Rectangular, 217 x 165 mm., gilt-bronze frame

.

.

.

 

.

Joseph-Marie Bouton (Franco-Spanish, 1768-1832)
Félicité-Louise-Julie-Constance de Durfort, Marquise de Beurnonville (1782-1808) in a landscape playing a lyre
Signed ‘Bouton’ (lower left)
On ivory
86 mm. diam., ormolu frame

.

.

 

 

 

Jean-Baptiste Jacques Augustin (French, 1759-1832)
Thérèse Jeanne Marie Hortense de Tardieu, Marquise de Maleyssie, née de Luc (d. 1826), in white dress and red shawl
Signed and dated ‘Augustin. / 1814’ (lower left) and inscribed on the backing card ‘Madame de Maleyssie’
On ivory
78 mm diam., square gilt-bronze frame

.

.

.

Moritz Michael Daffinger (Austrian, 1790-1849)
Lieutenant Botha in black cloak
Signed ‘Daffinger’ (mid-right)
On ivory
Octagonal, 76 x 60 mm., gilt-metal mount in rectangular brown leather panel

 

Z ofertą aukcyjną zapoznać się można pod adresem :  https://www.christies.com/salelanding/index.aspx?lid=1&intsaleid=27714&dt=3720183580&saletitle=